As humanas paixões insulta a morte:
Succede ao riso o pranto; á dor prazeres;
Ao odio amor; ao terno amor a raiva.
Eu vi moraes affétos n’um só dia
Nascer e terminar, qual nasce e murcha
N’um só dia de abril a rubra rosa.
Ditoso par! amai-vos extremosos
Emquanto a natureza vos consinta,
E oxalá que o consinta em largos annos!
E oxalá que de vós o que entre os mortos