VISTA EXTERIOR DO TUMULO DE ANTEQUERA.

Na Europa os paizes mais abundantes de tumulos são a Suecia, a Dinamarca, Bretanha, Suissa, Inglaterra, Escocia e Irlanda. Na Peninsula ha tambem alguns, dos quaes o mais notavel é o de Antequera na provincia de Malaga ([fig. 56]).

Chamam-lhe Cueva de Mengal. Ha grande analogia entre esta palavra mengal e a palavra gal-gal com que os bretões designam os monumentos congeneres da Bretanha. Em linguagem celtica, dizem, a palavra men significa pedra, e gal significa tambem pedra. Outros suppoem que mengal se ha de antes derivar de men-lac’h, equivalente a pedras sagradas[96].

Do tumulo de Antequera dá o sr. D. Manuel de Assas a seguinte descripção, seguindo a Memoria de D. Rafael Mitjana y Ardison, á qual se reporta:

Fig. 58

VISTA LATERAL DO TUMULO DE ANTEQUERA.

Fig. 59

PLANTA DO TUMULO DE ANTEQUERA.