VISTA EXTERIOR DO TUMULO DE ANTEQUERA.
Na Europa os paizes mais abundantes de tumulos são a Suecia, a Dinamarca, Bretanha, Suissa, Inglaterra, Escocia e Irlanda. Na Peninsula ha tambem alguns, dos quaes o mais notavel é o de Antequera na provincia de Malaga ([fig. 56]).
Chamam-lhe Cueva de Mengal. Ha grande analogia entre esta palavra mengal e a palavra gal-gal com que os bretões designam os monumentos congeneres da Bretanha. Em linguagem celtica, dizem, a palavra men significa pedra, e gal significa tambem pedra. Outros suppoem que mengal se ha de antes derivar de men-lac’h, equivalente a pedras sagradas[96].
Do tumulo de Antequera dá o sr. D. Manuel de Assas a seguinte descripção, seguindo a Memoria de D. Rafael Mitjana y Ardison, á qual se reporta:
Fig. 58
VISTA LATERAL DO TUMULO DE ANTEQUERA.
Fig. 59
PLANTA DO TUMULO DE ANTEQUERA.