Rustica Progenies, latitans post saxa, comisque
Arboreis passim protecta: nec amplius audet,
Haud oblita sui, communi credere luci,
Qua valet, in tuto arte nocens: nam plurimus illinc
Frustratos iterum atque iterum tubus æneus edit,
Collimante oculo, sonitus; lapis evolat illinc.
Non tamen heu! frustra omnino: manus impia lethum
Fert tandem, quo vult: et qui certamine aperto
Vix unum potuere levi perstringere plaga;
Insidiis tecti, crudeli vulnere læsum,