»Magnanimis auri nunquam irrequieta cupido
»Infecit mentes: Gens æqua præoptat amicos,
»Quam servos, prædamve: fugax, datur, arripe tempus».
Dixit; et ulla nihil responsa moratus, abivit.
Percitus ille pavore tremit; subitusque cubili
Membra levans, oculos turbatus in omnia volvit.
Limina perrumpit, collustrat singula, clamat;
Nec famulis quid dicat, habet, venientibus amens.
Mox trepidans aciem convertit in æquora, late
Qua patet unda; obtutuque hæret fixus eodem.