[4] Auditis oratoribus Græcis, cognitisque eorum litteris, adhibitisque doctoribus, incredibili quodam nostri homines dicendi studio flagraverunt. Cicero l. I. de Orat. num. XIV.

[5] A. Gel. l. I. c. x.

[6] O Bluteau no-Prologo do-Suplemento, falando com o leitor Pseudo-critico, confesa, que muitos omens doutos, nam dobram as letras no-Portuguez: aindaque condena, que muitos nam observem, a analogia e derivasam do-Latim, e Grego. que é a costumada cantilena dos-Velhos. Reconhece porem, que seria necesario, reformar a Ortografia Portugueza. Mas, conhecendo isto, adotou no-seu Dicionario, todas as variasoens de Ortografia dos-autores; como confesa no-Prologo do-Suplemento. O que nam tem desculpa em um omem, que estudou trinta anos, o argumento do-seu livro.

[7] S. Aug. l. I. confess. C. XVIII. Catullus Carm. 85.

[8] No livro, Orator ad. M. Brutum.

[9] Na 6. conferencia literaria aos 18 de Maio de &c. em caza do-Conde da-Ericeira.

[10] Impetratum est a consuetudine, ut peccare suavitatis caussa liceret. & pomeridianas quadrigas, quam postmeridianas, libentius dixerim: & mehercule, quam mehercules. Non scire quidem, barbarum jam videtur: nescire dulcius. Ipsum meridiem cur non medidiem? Credo, quod erat insuavius. Cicero. Orator. ad M. B. num. 47. Et infra == Consule veritatem, reprehendet: refer ad aures, probabunt. quære, cur? ita se dicent juvari. voluptati autem aurium morigerari debet oratio.

[11] Quintil. l. I.c.I. Varro de lingua L. l.6. & alii.

[12] Marius Victorinus Aff. de Ortographia.

[13]