O nome do esculptor Claudio de Laplada cahiu com effeito no olvido, de sorte que o forasteiro, que visitando a Vista Alegre perguntasse quem havia feito o tumulo do bispo, recebia sempre em resposta aquella lenda.

Fronteiro a este tumulo, está um outro, muito mais modesto, sem duvida, mas ainda assim digno de ser apreciado, como obra que é do mesmo artista. Sobre uma urna funeraria, onde se vê tambem um escudo, com as armas dos Castros, está sentada uma figura de mulher sustentando na mão esquerda um baixo relevo, representando uma cabeça de freira, allusão sem duvida á vida monachal que o bispo desejava que sua filha D. Theodora de Castro Moura Manoel abraçasse, pois era, como as treze arruellas dos Castros do escudo o indicam, para ella destinado o moimento.{13}

Por debaixo d'este tumulo e por tanto fronteiro ao do bispo está uma grande lapide de marmore branco, tendo gravada a seguinte inscripção latina:

Deo opt.º Max.º
Deiparae virgini
Diei ultimae

Supremo Judicio Supremus Judex:
Rectrici universi Rector universitatis:
Episcopo animarum Animosus episcopus.

In
Mortis asylum, voti titulum, gratitudinis
tropheum,
Hoc templum, hanc aram, hunc tumulum
dedicat sacrat signat
Ill.mus et R.mus Dõnus
D. Emmanuel de Moura Manuel
Qui
A B. Ferdinando Castellae Rege progenitus,
sanctorum soboles, electum genus est:
Armis et literis, ordine, et cursu manens,
stella micans, et dimicans fuit:
Aulae supernae cum Pontificibus ascriptus
simili gloria sacerdos Christi erit.
Favente natura, comite, virtute, auxiliante
gratia.
Cui
Ortum dedere Serpae ter maxime conjuges
Lupus Alvares de Moura,
commendator de Trancoso,
Trium Ecclesiarum Patronus, Trium
maioratuum Dõnus
Et D. Maria de Castro{14}
Ex Imperiali Emmanuelium stirpe pari
nobilitate decorata.
Quem
Serenissimi Portugaliae Reges
Destinarunt caducco, Selegerunt consilio:
Sancti Officii Tribunal
Judicem habuit Deputatum Inquisitorum
dignissimum:
Academia Conimbricensis
Collegam educavit, Rectorem coluit.
Ecclesiae Luzitanae
Canonicum nutrierunt alumnum, et sponsum
receperunt Episcopum.
Tot gradus Providentia Supponente,
Ut meritis augeretur, quod sanguini
debebatur.
Cujus
Magnutudinem Integritatem Sapientiam
Multiplex fama loquitur,
Ipsa Juvidia fatetur,
Hoc opus salamonicum testatur.
Quo
Arca coronata, suffulciens, Propitiatorium,
Custodit miraculosum simulachrum
Virgae Virginis quae rupit rupem.
De cujus nativitate, quam celebrat, gaudens,
Sub cujus umbra, quam desiderat, sedens,
Zoculo fecit locum;
Munimentum construxit monumento.
Herculeas columnas, vel potius Machabaicas,
Saxeas fixit, non terreas finxil,
Ut viderentur ab omnibus navigantibus mare:
Non plus ultra.{15}
Hujus tanti viri si effigiem quaeris,
Inspict utrumque antrum:
Franci—hispanicum scilicet, et
Bethlemiticum.
Quibus
Ut simon dormit; ut Pastor vigilat;
Immo etiam vigilat, cum dormit;
Nam illic spiritus inter vigiles associatur
Caelesti militiae,
Dum hoc corpus, virginis protectione securum
Requiescit in pace.
Hoc Epitaphium insculptum Fuit anno
Domini 1697.


TRADUCÇÃO

Ao Deus Omnipotente
Á Virgem Mãe de Deus
para o ultimo dia.

Juizo supremo
Moderador do Universo
Bispo das almas.