Como unha queixa que leva o vento,
Cal un sospiro qu'o peito garda.
¡Ay! non m' esquenzen d' aquella tarde
As oxe mortas legrias santas,
Cando eu ouvia por ves primeira,
Aló no monte, lonxe, o alalalaa!...
¿Qué canto e ise?—eu perguntéille
A unha garrida xóven aldeana
Qu' un feixe d' erba, na sua cabeza
Chea de negros rizos, levaba,—