O millor canto da nossa terra,
E o alalalaa!...
O meu cortexo veira da fonte,
E n' unha noite de lua crara,
Vendo que estaba cantando, estraida,
Sonando amores, un alalalaa...
Díxome logo qu' enchin á ola
E cando ó pobo m' encamiñaba:
—«Por Dios che rogo que cando estemos
Os dous soliños, miña Mariana,