forza n'o curazon.
Chorei dempois cando xa feito home
Loitaba c'os delirios d'a pasion,
Y-os meus ollos souperon o que eran
As vágoas de door.
Logo mais tarde, cando as penas fondas
Deixáronme sin grorias nin pracer,
Eu cobizei chorar, pero non tiven
Mais que vágoas de fél.
As mortas illusiós, os desenganos