И слышалъ часто между горъ
Стихій громовый разговоръ.
LXXIV.
Я видѣлъ, какъ орлы летали
И, поднимаясь на Парнасъ,
Какъ-будто славы тамъ искали:
Я, какъ троянецъ, могъ не разъ
Смотрѣть на Иду. Не замѣтны
Мнѣ Аппенины съ тѣхъ времёнъ.
Какъ видѣлъ я вершину Этны.