И вотъ съ улыбкой мыслю я,
Какъ будетъ гнѣвъ безсиленъ твой,
Когда вся злость и месть твоя
Постигнетъ камень лишь нѣмой.
Напечатано при седьмомъ изданіи Чайльдъ-Гарольда, 1814.
He лжива ты, но невѣрна
He лжива ты, но невѣрна
Тому, кого сама избрала;
Но тѣмъ то мука и страшна
И тѣмъ больнѣй печали жало;