Och det var?
JOHAN FLEMING.
Att hata!
HEXAN.
Det var att söka vattnet öfver ån; Du ej behöft gå långt, för att det lära.
DE VIJK.
Tig, qvinna! Ej förbittre du hans sinne.
HEXAN.
Tror Ni väl, Junker, att jag kommit hit, För att med sötebröd en Fleming fägna?