Nu började rabulisterna känna sig en smula osäkra. Kanske han i alla fall visste det? Agust försökte lura ut, hur långt hans kunskap sträckte sig:
— Visste du att dä ska bli fanor?
— Dä visste ja visst dä.
— Ja, men visste du att dä skulle bli tal på excisfältet för oss sossalister?
— Dä visste ja visst dä.
— Ja, men visste du att dä skulle bli musik?
— Dä visste ja visst dä. Dä ska bli regementsmusik.
Rabulisterna sågo på varandra.
— Vem har sagt dä?
— Dä har pappa sagt.