Upiór

Ty, co niby stal niemylna¹,

Wnikłaś w pierś mą udręczoną,

Co jak czartów zgraja silna,

Zbiegłaś strojną i szaloną,

Czyniąc sobie tron i łoże,

Z upadłego mego ducha,

Żem skut z tobą, podły tworze,

Jak galernik do łańcucha,

Gracz namiętny do gry pęta,

Opój² do swej butelczyny,

Jak robactwo do padliny, —

O! przeklęta, bądź przeklęta!

I błagałem ostre miecze:

„Wyswobódźcie mię z niewoli!”

I zatrutem błagał ciecze:

„Niech jad słabość mą wyzwoli!”

Lecz, wzgardziwszy mną w niedoli,

Rzekły do mnie jad i miecze:

„Tyś niegodzien, by z niewoli

Wyswobadzać cię, człowiecze!

Gdybyś, głupcze, pęt się zbawił³,

Naszych starań wysiłkami,

Ty byś wskrzesił całusami

Wampira, który cię dławił⁴!”

Przypisy:

1. niemylny — nieomylny. [przypis edytorski]

2. opój — człowiek nadużywający alkoholu. [przypis edytorski]

3. zbawić się — uratować od czegoś, wyzwolić; pozbyć się czegoś. [przypis edytorski]

4. dławić — dusić, prześladować, gnębić. [przypis edytorski]