Pieśń I, 30 (O Venus regina Cnidi Paphique...)

Ad Venerem¹

O Wenus²! Knidu³ i Pafii⁴ królowo,

Porzuć Cypr ulubiony i zstąp do świątyni⁵,

Gdzie Glycera⁶, zwąc⁷ ciebie, z kadzideł wciąż nową

Ofiarę czyni.

Niech śpieszy z tobą i syn z strzałą w ręku⁸,

I Gracje⁹ z rozwianymi przepaski¹⁰, Nimf¹¹ chóry,

I młodość, co bez ciebie pozbawiona wdzięku —

I sam Merkury¹².

Przypisy:

1. Ad Venerem (łac.) — do Wenus. [przypis edytorski]

2. Wenus (mit. rzym.) — bogini miłości, jej gr. odpowiednikiem była Afrodyta, według legendy narodzona z morskiej piany w pobliżu Cypru. [przypis edytorski]

3. Knidos — doryckie miasto, położone w Karii na wybrzeżu Azji Mniejszej; obecnie tureckie miasto Tekir. [przypis edytorski]

4. Pafia — wg mitologii Afrodyta urodziła się z piany morskiej w pobliżu miasta Pafos na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru. [przypis edytorski]

5. zstąp do świątyni — osobliwość wiersza Ad Venerem polega na tym, że w starożytnej poezji podobne prośby do bogów przyzywały ich do miasta lub do konkretnej świątyni. Tu zaś jest mowa raczej o kapliczce (lararium) umieszczonej w rzymskim domu. [przypis edytorski]

6. Glycera — imię żeńskie. [przypis edytorski]

7. zwąc — tu: wzywając. [przypis edytorski]

8. i syn z strzałą w ręku — Kupidyn, rzymski bóg miłości. [przypis edytorski]

9. Gracje (mit. rzym.) — boginie radości, wdzięku i piękna; ich gr. odpowiednik to Charyty. [przypis edytorski]

10. przepaski — dziś popr. forma N.lm.: przepaskami. [przypis edytorski]

11. nimfa (mit. gr.) — boginka mająca postać młodej, pięknej dziewczyny, uosabiała żywotne siły przyrody. [przypis edytorski]

12. Merkury (mit. rzym.) — bóg kłamców i złodziei, posłaniec bogów, utożsamiany z gr. Hermesem; umieszczenie go w wierszu zdaje się rzucać cień na reputację Glycery. [przypis edytorski]