Pieśń II, 7 (O saepe mecum tempus in ultimum...)

Do Pompejusza Warusa

Pomnisz, jak śmierci w oczy my patrzali

Z bliska, gdy Brutus¹ hetmanił² szeregom

Któż ci kwiryctwo³ wrócił, kto z oddali

Wrócił penatom⁴ i italskim brzegom?

Pompeju! my dwaj najstarsi druhowie,

Z tobą mi chwile biegły nieleniwo

Niegdyś przy pełnym, z różami na głowie

Malobatrową⁵ łyszczącej oliwą.

My pod Filippi⁶ walczyliśmy razem,

Gdzie tak sromotnie zgubiłem w popłochu

Tarczę, gdy męstwo naszych pod żelazem

Padło, w skrwawionym tarzając się prochu.

Lecz mię drżącego pośród nieprzyjaciół

Wyrwał Merkury⁷ i przechował w chmurze;

A tyś do mordów, bracie, tak się zaciął,

Żeś z portu wypadł, w nowe lecąc burze.

Złóżże więc Bogu dziękczynne obiaty⁸

I wypoczywaj, bojem zmordowany,

Tu, gdzie cień daje ten laur rosochaty,

I gdzie czekają na cię pełne dzbany.

Massyk⁹ gubiący troski lej do szklanki,

A z konch¹⁰ głębokich czerp maści i wonie.

Hej żywo! kto nam posplata tam wianki

Świeże z opichu¹¹ i mirtu na skronie?

Kogo nam Wenus¹² da królem biesiady?

Mniejsza — lecz dzisiaj pohulam jak Traki¹³ —

O, bo już sobie nie mogę dać rady,

Kiedy mi do dom zawitał gość taki!

Przypisy:

1. Brutus, właśc. Marek Juniusz Brutus (85–42 p.n.e.) — rzymski polityk i dowódca wojskowy; jeden z przywódców spisku przeciwko Juliuszowi Cezarowi i zabójców dyktatora; razem z Kasjuszem, innym przywódcą spisku, zebrał wojska i opanował prowincje wschodnie; po przegranej bitwie z Markiem Antoniuszem i Oktawianem Augustem pod Filippi popełnił samobójstwo. [przypis edytorski]

2. hetmanić — dowodzić. [przypis edytorski]

3. kwiryctwo — tu: obywatelstwo. [przypis edytorski]

4. penaty (mit. rzym.) — bóstwa opiekujące się domem. [przypis edytorski]

5. malobatr — syryjski olejek wonny. [przypis edytorski]

6. Filippi — miasto w Macedonii, w okolicach którego w 42 p.n.e. rozegrały się dwie bitwy rzymskiej wojny domowej. W drugiej z nich Marek Antoniusz i Oktawian August pokonali armię republikańską, dowodzoną przez Brutusa i Kasjusza, czyli przywódców spisku przeciw Cezarowi. Zwolennicy republiki ponieśli klęskę, a ich obydwaj dowódcy popełnili samobójstwo. [przypis edytorski]

7. Merkury (mit. rzym.) — posłaniec bogów. [przypis edytorski]

8. obiata (daw.) — ofiara. [przypis edytorski]

9. massyk — rodzaj słodkiego wina. [przypis edytorski]

10. koncha — muszla. [przypis edytorski]

11. opich — seler zwyczajny (Apium graveolens) lub inna roślina z rodziny selerowatych. [przypis edytorski]

12. Wenus a. Wenera (mit. rzym.) — bogini miłości i piękna, odpowiednik greckiej Afrodyty. [przypis edytorski]

13. Traki — dziś popr. forma M. lm: Trakowie, mieszkańcy Tracji. [przypis edytorski]