Paw i orzeł

Paw się dął, szklniące¹ pióra gdy wspaniale toczył.

Orzeł górnie bujając², gdy go w locie zoczył³,

Rozśmiał się i przeleciał. Wrzasnął paw — w śmiech ptacy.

«Nie znają się — powtarzał — na rzeczach prostacy».

«Znają się — rzekł mu orzeł — wdzięk cenić umieją,

Ale gardzą przysadą⁴ i z dumnych się śmieją».

Przypisy:

1. szklniący — lśniący jak szkło. [przypis edytorski]

2. górnie bujając — latając wysoko. [przypis edytorski]

3. zoczyć — zobaczyć. [przypis edytorski]

4. przysada — nadmiar. [przypis redakcyjny]