Do motyla

Lekko, motylu! Ogień to szkodliwy!

Strzeż się tej świece¹ i tej jasnej twarzy,

W której się skrycie śmierć ozdobna żarzy,

I nie bądź swego męczeństwa tak chciwy.

Sam się w grób kwapisz i w pogrzeb zdradliwy,

Sam leziesz w trunnę² i tak ci się marzy,

Że cię to zbawi, co cię na śmierć sparzy.

— Ach! Jużeś poległ, gachu³ nieszczęśliwy!

Aleś w tym szczęśliw, że z pocałowaniem

I dokazawszy zawziętej rozpusty

Z twoją kochaną rozstałeś się świecą.

O! Gdybyż wolno równym powołaniem

Dla tej, której się ognie we mnie niecą,

Umrzeć, złożywszy pierwej usta z usty!

Przypisy:

1. tej świece — dziś: tej świecy. [przypis edytorski]

2. trunnę — dziś: trumnę. [przypis edytorski]

3. gach — kochanek. [przypis edytorski]