Śmierć poety

Nie pomogły zastrzyki,

recenzje i pomniki

ni kwaśne mleko:

Przyszedł szarlatan¹ — szuja,

opukał go, pobujał:

— Dementia praecox².

Toż radość była w domu,

nareszcie koniec sromu³,

skończony kłopot!

Dozorca śmiał się setnie:

— Zaraz mu nitkę przetnie

panna Atropos⁴.

Żona klaskała w dłonie:

— Ach, przecie nadszedł koniec

pijackich orgii.

Bólów miałam niemało,

nareszcie twoje ciało

wezmą do morgi⁵.

Wszyscy stanęli kołem

z czołem bardzo wesołem:

Prasa, kuzyni;

i szacowne to grono

orzekło unisono⁶:

— Dobrze tak świni!

Po co dziewki uwodził,

nocą domy nachodził,

sen rwąc dzieciątek;

i po co «Pod Zegarem»

lał w brzucho wino stare

świątek i piątek?

Zna go dobrze Warszawa:

Pożyczał — nie oddawał,

nasienie drańskie;

a «poetyczne dale»

to były te skandale

w «Małej Ziemiańskiej»⁷.

Dobrze ci, stary draniu,

za grzechy nad otchłanią

inferna⁸ zwisasz.

Najprzód gwiazdy i róże,

potem stołek w cenzurze⁹ —

sprzedajny pisarz!

Tak to nadobne¹⁰ grono

radziło unisono

w śmiertelnej sali.

A że lico miał bladsze,

orzekli: — Pewnie nadszedł

koniec kanalii.

Zapachniały zefiry¹¹,

brzękły potrójne liry,

pierzchnęła tłuszcza.

Serce alkoholowe

unieśli aniołowie

na złotych bluszczach.

Pierwodruk: „Cyrulik Warszawski” 1930, nr 31.

Przypisy:

1. szarlatan — oszust, zwodzący łatwowiernych ludzi swoimi rzekomymi nadzwyczajnymi umiejętnościami. [przypis edytorski]

2. dementia praecox (łac., daw. med.) — otępienie wczesne, schorzenie psychiczne polegające na przedwczesnym osłabieniu funkcji intelektualnych, utracie spójności myśli i uczuć oraz częściowym lub całkowitym zerwaniu kontaktu z rzeczywistością; pojęcie historyczne, wprowadzone do medycyny pod koniec XIX w., obecnie nieużywane, zastąpione terminem schizofrenia. [przypis edytorski]

3. srom (daw.) — wstyd, hańba. [przypis edytorski]

4. Atropos (mit. gr.) — jedna z trzech bogiń przeznaczenia i losu każdego człowieka, przedstawianych jako prządki zajmujące się nicią ludzkiego życia; Atropos wyznaczała kres życia każdego z ludzi: gdy nadchodziła chwila śmierci, przecinała nić. [przypis edytorski]

5. morga (daw., z fr. morgue) — kostnica; dawniej ciała zmarłych przechowywano przed pogrzebem w domach mieszkalnych, w budynku kostnicy wystawiano zwłoki osób niezidentyfikowanych w celu ich rozpoznania. [przypis edytorski]

6. unisono (muz., z wł.) — jednym głosem. [przypis edytorski]

7. Mała Ziemiańska, właśc. Ziemiańska — modna przedwojenna kawiarnia w Warszawie, mieszcząca się przy ul. Mazowieckiej 12; miejsce spotkań literatów, poetów, dziennikarzy, aktorów itp. [przypis edytorski]

8. inferno (wł.) — piekło. [przypis edytorski]

9. stołek w cenzurze — w 1930 Gałczyński przez kilka miesięcy pracował jako referent cenzury w Komisariacie Rządu w Warszawie. [przypis edytorski]

10. nadobny (daw.) — ładny, pełen powabu. [przypis edytorski]

11. zefir — ciepły, łagodny wiatr; od imienia Zefira, greckiego boga i uosobienia wiatru zachodniego. [przypis edytorski]