Madrygał¹

O fauno moja: łagodne zwierzęta

kontynentów opasłych i wysp z majoliki².

Już przybywacie, białe słonie smutku

i niepisanych wierszy brzęczące słowiki.

Karawany wielbłądów, kołyszecie pejzaż

wszystkich wieków przebytych, pustynie umarłe,

przynosicie proroków nieznanych. O węże

mojej trwogi, zwinięte pod gardłem.

Oto jesteście, koty samotne na dachach,

w alejach jesionowych kołysze was podróż.

Osty waszych skojarzeń o błądzących strachach,

które zimowy księżyc wrzaskiem dzisiaj podrą.

Lwy kamienne, ziewacie przeciągle,

lwy samotne sprzed gmachów miejskich,

lwy prawdziwe, przybywacie ciągle

i czekacie na mnie przed wejściem.

Krokodyle o spojrzeniach ptaków,

cierpkie wilki, szalone psy,

raki nastroszone z kolorowej laki³.

Banię słońca przyniesie najsilniejszy byk.

Czekam dnia, gdy ostatni przybiegnie zając.

Pod wiatru złamanym drzewem

czekam w spalonym raju

na ciebie, fauno, i straconą ewę.

1940 r.

Przypisy:

1. madrygał (z wł.) — rodzaj utworu poetyckiego, zwykle o tematyce miłosnej. [przypis edytorski]

2. majolika — rodzaj malowanego i dwukrotnie wypalanego fajansu. [przypis edytorski]

3. laka — rodzaj żywicy stosowanej do wyrobu dekoracyjnych figurek. [przypis edytorski]