Do Zosie

Nie psuj niepotrzebnemi łzami wdzięcznych oczy!

Nic to, że się obrotne koło czasem toczy

Fortuny niespokojnej nie wedle twej wolej¹:

Nie nędza to w społecznej² być [z] światem niewoli.

Człowieka tak szczęsnego na świecie nie było,

Któregoby nieszczęście w niwczem³ nie ruszyło:

Niebieskich to duchów stan; u nas, tu na ziemi,

Wesołe się mieszają sprawy z troskliwemi.

Na to pomniąc⁴, frasunkiem nie psuj głowy sobie:

Przyrodzenie fortuny, nie gniew szkodzi tobie;

Lecz, jak przyjacielowi, tak też jej rozumiej,

Prócz frasunku⁵ postępki takie znosić umiej.

Strzeż się, by cie fortuna niewdzięczną nie znała,

Która cie z młodości twej prawie piestowała

I tak ci wiele dobra samej użyczyła,

Na któremby przestało ludzi szczęściu siła⁶.

A też nie wiem, skąd żałość ta na cie przychodzi;

Wszak się twemu staraniu wedle myśli wodzi.

Przestań jeno, gdy tak chce mieć fortuna, na tem,

A to, czego ty żądasz, przydzie snadnie za tem.

Czego rok nie mógł sprawić, to godzina sprawi;

A dłużej trwa to, co się z więtszą pracą stawi.

Co też wiesz, jeśli temu szczęście nie folguje?

Aby wdzięczniejsze było, lekko postępuje.

Przypisy:

1. wolej — woli; dawn. D. l. p. rzeczowników r. ż. z osn. spółgł. podniebienną, używany w w. XVI obok D. z końcówką na –e. [przypis redakcyjny]

2. społecznej — wspólnej. [przypis redakcyjny]

3. ni–w–czem — w niczym. [przypis redakcyjny]

4. Na to pomniąc — pamiętając o tym. [przypis edytorski]

5. Prócz frasunku — bez frasunku, nie martwiąc się; u Sępa Szarzyńskiego często prócz oznacza: bez. [przypis redakcyjny]

6. siła — wielu; znaczenie frazy: na którym [to szczęściu doznanym w młodości] wielu ludzi by poprzestało. [przypis edytorski]