Po zachodzie

Apolla wóz¹ zapada

Za gaju krąg zielony.

Z dalekiej płynie strony

Noc blada.

Gwiazd drżących srebrne lica

Zobaczysz znad przełęczy.

Na strunie mej zadźwięczy

Tęsknica.

W upojną ciszę nocną

Nieznane ujrzysz światy.

— Jak mocno pachną kwiaty —

Jak mocno!

Przypisy:

1. Apolla wóz (mit. gr.) — słońce; Apollo, bóg piękna, opiekun sztuk, zsyłający natchnienie, przebywający stale na Parnasie w otoczeniu dziewięciu Muz, syn Zeusa i Leto, bliźniaczy brat Artemidy, patronował także jasnowidztwu, był opiekunem wyroczni, bogiem światła i słońca, nosił przydomek Febus, co z gr. (fojbos) oznacza „promienny” i bywał ze słońcem utożsamiany (choć bóstwem samej planety był Helios). [przypis edytorski]