[Między siebie a życie...]

Między siebie a życie gęstą mgłę rzuciwszy,

Pogrzebawszy to serce, spokoju najchciwszy,

Tulipan bardzo wiotki zasieję do ucha;

A gdy wypalę włosy me, ciągnąc z cybucha,

By zaznaczyć ustronie, gdzie się pogrzebałem,

Na gołej czaszce skreślę dwie lilijki białe.