Chwalą dzieci pawia

Chwalą wszyscy poetę, aż ów odpowieda:

Chwaląć i dzieci pawia, a nikt mu nic nie da.

Piękna rzecz jest i miła chwała ludzka, ale

Piękniejsza, kiedy datek będzie przy pochwale.

Jednak dziś wiersze piszą w tym ludzie dostatku,

Mało o łaskę w chwale dbają, mało w datku;

Przecież to nic wielkiego pana nie oszpeci,

Gdy się domyśli, choć są dyskretni poeci.

Co przed laty rzemiosłem, co bywało zyskiem,

To dziś, szkolnych wyjąwszy, zabawą, igrzyskiem.

(Ci jedną ręką piszą, nadstawiają drugiej¹,

Aby krople czekając z Helikońskiej strugi²).

Jakoż lepsza rzecz, niż pić, niż w karty zasiadać —

Wiersze krom³ ujmy zdrowia, szkody w mieszku⁴ składać,

Kto z przyrodzenia pochop⁵ ma do nich; a kto nie,

Lepiej grać, pić, mordować w polu za psy⁶ konie.

Ale dość będzie oczu miał mój ogon pawi,

Dość łaski, kto go światu na oczy wystawi.

Przypisy:

1. Ci jedną ręką piszą, nadstawiają drugiej (...) — panegiryki [utwory pochwalne — red. WL.] dla „datku” pisano i drukowano. [przypis redakcyjny]

2. struga Helikońska — struga płynąca z góry Muzom świętej [z Hippokrene, źródła na stokach masywu Helikon — red. WL.]. [przypis redakcyjny]

3. krom — tu: prócz, bez. [przypis edytorski]

4. w mieszku — w worku pieniężnym. [przypis redakcyjny]

5. pochop (daw.) — skłonność, zapęd. [przypis edytorski]

6. za psy — za psami. [przypis redakcyjny]