Psalm VII

Quare fremuerunt gentes¹.

Psalm 2

Praktykom i konkurencjom na elekcjach aplikowany²

Czemu się wzburzyły narody, a ludzie rozmyślali próżne rzeczy?

Zeszli się królowie i głowy koronowane w radę przeciwko Polsce i przeciwko wolności.

Wzbudziła nienawiść zazdrość i zaraz się namnożyło tych, których swoboda bliźniego w oczy kole.

Potargajmy (prawi) związki, któremi się przeciwko zwierzchności wzmocnili, i ukróćmy im tej togi, w której się aż nazbyt przestronej³ noszą.

Niech zbestwionego⁴ bujną paszą źrebca ujeździ ręka nasza, a górę wybijającemu magiszowi niechaj pętce przybierze⁵.

Ale ten, który państwom prawa stanowi, naśmieje się z nich, i uczyni, że w szyderstwie zostaną, którzy nad jedynaczką naszą przewodzić usiłują.

Owom ja Jehowa jest! Który na wolą⁶ puszczam, i w niewolę podaję; ja z Egiptu wyswobodzić mogę, i w krainę mlekiem i miodem płynącą zaprowadzić umiem.

Przeze mnie lotna ptaszyna przestronego powietrza zażywa, a kiedy pozwolę, w fortelnego⁷ wpada sidła ptasznika.

Tedy będzie mówił w gniewie zapalczywości swojej do tych, którzy na cudze prawa krzywo patrzą, a zawziętość ich nagle rozproszy.

Jam jest zwierzchnością nad dziedzictwem mojem, a jako serc ludzkich prostotę, tak i pól sarmackich równiny z dawna ukochałem.

W opiece mojej jest wolność, i ja sam tylko przez przewidzenie wiem, komu ją mam w zawiadowanie⁸ poruczyć⁹.

Szczególnem bowiem mojem dziełem: wolność ludzka; a gdy ode mnie wolna wola pochodzi, toć pewnie uniewolnienia¹⁰ i przymusu nie kocham.

Zrozumiejcież królowie, że od Boga ten klejnot, a uczcie się, którzy sidła swobodzie stawiacie, że wolność polską ma Pan w opiece swojej.

Nie potrzebuje ona ludzkiego pieczołowania¹¹ tak dalece, ani ręki dotykającej, która gardziele leczy.

Ponieważ błogosławieni wszyscy, którzy w Pana zastępów protekcji¹², a w synach ludzkich żadnej nie masz ufności.

Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi świętemu, etc¹³.

Przypisy:

1. Quare fremuerunt gentes (łac.) — dlaczego buntują się narody; Psalm 2. [przypis edytorski]

2. aplikowany (daw.) — tu: stosujący się, odnoszący się do czego. [przypis edytorski]

3. przestrony (daw.) — przestronny; obszerny, swobodny. [przypis edytorski]

4. zbestwiony (daw.) — rozbestwiony; zamieniony w bestię; zdziczały. [przypis edytorski]

5. pętce przybrać — zebrać wodze (wierzchowcowi). [przypis edytorski]

6. na wolą (daw.) — na wolność [przypis edytorski]

7. fortelny (daw.) — podstępny. [przypis edytorski]

8. zawiadowanie — tu: dowodzenie. [przypis edytorski]

9. poruczyć (daw.) — powierzyć; oddać. [przypis edytorski]

10. uniewolnienie — zniewolenie. [przypis edytorski]

11. pieczołowanie — opieka nad czymś, staranie o coś. [przypis edytorski]

12. protekcja (z łac.) — ochrona. [przypis edytorski]

13. etc. (łac.) — skrót od et caetera: i tak dalej, i tym podobnie. [przypis edytorski]