Psalm VIII

Domine quis habitabit in tabernaculo tuo¹.

Psalm 14²

Prośba o dobrego pana podczas interregnum³

Panie, któż osiędzie tron w przybytku Twoim? I kto namiestnikiem naznaczony, aby potężną ręką uprzątał dolegliwości nasze?

Albowiem wybiła górę mizeria Polski, od drapieżnych uciśniony a górnolotny orzeł wypierzywszy się, jest jako jedno gołąbie⁴ porzucone od matki.

Zginęły ozdoby sławnej niegdy⁵ Sarmacji, a żelazne na pograniczach słupy w Elbie i w Dnieprze postanowione przepadły.

Niedawno od Czarnego Morza aż do Bałtyckiego oceanu ciągnęły się wzdłuż okolice nasze; a od Krępaku i węgierskich Alpes wszerz, aż w mroźne zachodziło Tryjony⁶.

Teraz spustoszały jedne, drugie zawojowane kraje, a my we środek zamknieni, kurczymy się jak skóra od ognia albo krew zbiegająca się ku sercu.

Któż nam wróci przeszłych zwycięstw ozdoby? Kto odnowi złote lata pokoju, cnotą i szczęściem kwitnące?

Słaba nadzieja, abyśmy w dawnej porze widzieli ojczyznę naszą, stojącą po prawicy królewskiej, odzianą rozmaitością, rozmaitością zwycięstw, przez wydartych krajów odwetowanie; dalej, na cudze nie chciwą, kiedy swoje spełna.

Ty o Boże nasz w to potrafić⁷ umiesz, który sam jako królestwa zakładasz, tak im i rządce podajesz⁸.

Opatrzność Twoja, Panie, stanowi przełożonych⁹, bez której nie tylko ten świat stać nie może, ale też i włos z głowy ludzkiej nie spadnie.

Zna ją oracz, gdy posiewa rolą¹⁰ nasieniem, zna i pasterz, od niej sam i z trzodą strzeżony.

Ta zaprawdę sama narodom króle podaje, Ta poddane przeciwko panom w posłuszeństwie trzyma.

Jako zegar w ręce nakręcającego czas pomierza¹¹, tak wola boska wszystkiem dysponuje, zostawiwszy wolną wolę człowiekowi.

Zaczem¹² my dobrego rządcę wyglądamy z nieba, od Ciebie, Boże nasz, któryś jest opiekalnikiem¹³ ludu twego.

Fortunni¹⁴ monarchowie, którzy za ordynansem¹⁵ Jehowy trony osiadacie, a namiestnikami bywszy¹⁶, pomnijcie się być ludźmi, i dla ludzi wywyższonymi.

Wydaszże¹⁷ i teraz Panie upodobanego Tobie, a nam potrzebnego króla; a pożądanym zgodnej elekcji skutkiem, ukoronuj oczekiwania nasze.

Teraz zwłaszcza, gdy snopek umknął się z pola polskiego, nagródź Panie znakiem zbawiennym, żeby był nieprzyjaciołom krzyża twojego strasznym.

Choć nam bogactw krezusowych¹⁸, ani pokładów Midy¹⁹ w posagu nie przyniesie: dość, aby żył w zakonie²⁰ Twoim bogobojny, a w czynieniu sprawiedliwości czuły.

Wspomnijże, Panie, na Polskę i jej w wierze Twojej stateczności, której nieporuszenie dotrzymała, jak obfitując w szczęściu, tak uciśniona w przygodach²¹.

A my, owce pastwiska Twego, będziem Cię wielbić, o oko niezmrużone nad nami! I opatrzności Twojej za dobrego pasterza dziękować nie przestaniem na wieki.

Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi świętemu.

Jako była na początku, tak i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Przypisy:

1. Domine quis habitabit in tabernaculo tuo (łac.) — kto będzie przebywał w Twym przybytku, Panie; Psalm 15 (14). [przypis edytorski]

2. Psalm 14 — w dzisiejszej numeracji np. wg. Biblii Tysiąclecia: Psalm 15. [przypis edytorski]

3. interregnum (łac.) — bezkrólewie; czas pomiędzy śmiercią lub abdykacją władcy a wstąpieniem na tron następcy. [przypis edytorski]

4. gołąbie — gołąbiątko; pisklę gołębia; tu: uosobienie bezbronności. [przypis edytorski]

5. niegdy (daw.) — niegdyś, kiedyś. [przypis edytorski]

6. Tryjony (daw.) — ziemie na północy [przypis edytorski]

7. potrafić — utrafić, celnie trafić, wcelować. [przypis edytorski]

8. podawać rządce (daw.) — wyznaczać (wskazywać) rządzących. [przypis edytorski]

9. stanowić przełożonych — tu: ustanawiać. [przypis edytorski]

10. rolą (daw. forma) — dziś B r.ż. lp: rolę. [przypis edytorski]

11. pomierzać (daw.) — mierzyć, odmierzać. [przypis edytorski]

12. zaczem (daw.) — w związku z czym. [przypis edytorski]

13. opiekalnik (daw.) — opiekun. [przypis edytorski]

14. fortunny — szczęśliwy, mający szczęście. [przypis edytorski]

15. ordynans (daw.) — tu: rozkaz; za ordynansem: z rozkazu. [przypis edytorski]

16. bywszy (daw. forma) — dziś imiesłów przysł. współcz.: będąc. [przypis edytorski]

17. wydaszże (daw.) — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że. [przypis edytorski]

18. krezusowe bogactwa — legendarnie wielkie bogactwa: słynął z nich w starożytności Krezus (595–546 p.n.e.), król Lidii, którego imię stało się synonimem bogacza. [przypis edytorski]

19. Midy pokłady — pokłady złota; od imienia mitycznego króla Frygii, Midasa, pod którego dotykiem wszystko zamieniało się w złoto. [przypis edytorski]

20. zakon (daw.) — prawo; żyć w zakonie (bożym): żyć zgodnie z prawem. [przypis edytorski]

21. przygoda (daw.) — wszystko to, co się może przygodzić, tj. przydarzyć; zdarzenie. [przypis edytorski]