Psalm XII

Beati quorum remissae sunt iniquitates¹.

Psalm 31²

Dobrowolna popełnionych występków spowiedź

Błogosławieni, którym odpuszczone są nieprawości i których przestępstwa Pan Najwyższy w wieczną puścił amnistyją³.

O szczęśliwy człowiecze, któryś przed obliczem boskiem przez grzechu znaleziony; a czystego sumnienia⁴, i najmniejszą obrazy jego nie nadpluskałeś makułą⁵.

Niepodobnać⁶, kto się człowiekiem urodził, bez grzechu być⁷; ale insza⁸ jest mieć wady powszednie, insza na główne urażonego majestatu zarabiać kryminały.

Otom⁹ ja, mizerak taki, którym¹⁰ dla tego tylko żył, żebym grzeszył; a grzeszył nie tak z ułomności, jako z rozmyślnego zakonowi¹¹ nieposłuszeństwa.

Jam się Pana stwórce¹² mego zaparł, a codziennie chleb z ręku¹³ Jego biorąc, zdradliwiem¹⁴ odstąpił dobrodzieja mego.

Jam rzekł w sercu mojem: nie masz Boga nagradzającego i karzącego; a próżną chlubę, marny zysk, znikomą rozkosz za Boga miałem.

I stałem się jako zbieg jeden przechodzący do nieprzyjaciół, i tam szukający obrony, gdzie mię pewna czekała zguba.

A imem¹⁵ dłużej milczał, tem ciężej rozpacz i nadzieja alterowały¹⁶ mię¹⁷.

Zaczem we dnie i w nocy obciążyła się nade mną bojaźń kary, a wrzód niebezpieczny jątrzył się, gdy go wewnątrz toczył robak sumnienia.

Obracałem się w ściśnieniu i dolegliwości mojej na wszystkie strony, upatrując, kto rozjątrzonej rany wyjmie mi ciernie.

Nie znalazł się nikt, kto by mi poradził, abo kto by na skancerowane sumnienie o pewnem powiedział lekarstwie.

Atoli przecie odetchnąłem, wspomniawszy, że dobry Pan, Pan w litości nieprzebrany i który przyszedł grzesznych zwoływać.

Poszedłem z chęcią do Niego, a oznajmiwszy grzech mój, nie taiłem przestępstwa mego.

Zgrzeszyłem przeciw Tobie, o stróżu ludzki! I czemuż wzdy¹⁸ cierpisz¹⁹ mię przeciwnym sobie?

Zdradziłem Pana, ale tej zdrady bardziej niż zguby własnej żałuję; i więcej mię niewdzięczność moja trapi niż zasłużona śmierć przed oczyma.

Przyjmże, o Boże, spowiedź winowajce²⁰ twego, a racz miłościw być niezbożności upokorzonego²¹.

Ty bowiem i jawnogrzesznikowi za uderzeniem się w piersi odpuszczasz winę; i za jedno wyznanie łotrowi otworzyć raj obiecałeś.

Ty bądź ucieczką moją w utrapieniu; o Boże, nadziejo moja! Wyrwij mię od tych, którzy mię oblegli.

Siła jest biczów na grzesznika, ale ufającego w Panu miłosierdzie ogarnie.

Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi świętemu.

Jako była na początku, tak i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Przypisy:

1. Beati quorum remissae sunt iniquitates (łac.) — Szczęśliwy ten, komu została odpuszczona nieprawość; Psalm 32 (31). [przypis edytorski]

2. Psalm 31 — w dzisiejszej numeracji np. wg. Biblii Tysiąclecia: Psalm 32. [przypis edytorski]

3. amnistyja (daw.) — amnestia, zapomnienie win, uniewinnienie. [przypis edytorski]

4. sumnienie (daw. forma) — sumienie. [przypis edytorski]

5. makuła (z łac.) — plama; obelga. [przypis edytorski]

6. niepodobnać — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -ci, skróconą do -ć. [przypis edytorski]

7. Niepodobnać (...) bez grzechu być — nie jest to możliwe, aby być bez grzechu. [przypis edytorski]

8. insza (daw.) — inna (w domyśle: rzecz, sprawa); co innego. [przypis edytorski]

9. otom — skrót od: oto jestem. [przypis edytorski]

10. którym (...) żył — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: który żyłem. [przypis edytorski]

11. zakon (daw.) — prawo. [przypis edytorski]

12. stwórce (daw. forma) — dziś D.lp: stwórcy. [przypis edytorski]

13. ręku (daw. forma) — dziś D.lp: (z) ręki. [przypis edytorski]

14. zdradliwiem odstąpił — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: zdradliwie odstąpiłem. [przypis edytorski]

15. imem dłużej milczał — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: im dłużej milczałem. [przypis edytorski]

16. alterować (daw., z łac.) — zmieniać, odmieniać; martwić, smucić, trapić. [przypis edytorski]

17. mię (daw. forma) — dziś: mnie. [przypis edytorski]

18. wzdy a. wżdy (starop.) — przecież, zawsze; tu: ciągle. [przypis edytorski]

19. cierpisz mię przeciwnym sobie (daw.) — znosisz mnie, choć się tobie sprzeciwiam. [przypis edytorski]

20. winowajce (daw. forma) — dziś D.lp: winowajcy. [przypis edytorski]

21. upokorzony (daw.) — ten, który odczuwa pokorę. [przypis edytorski]