Psalm XXIII

Exaudiat te Dominus in die tribulationis¹.

Psalm 19²

Za wyjeżdżającym panem ludu pospolitego votum

Niech cię wysłucha, królu, Bóg w dzień starcia się z nieprzyjacielem, niech ci tarczą przeciwko poganinowi będzie Imię Boga Jakubowego.

Niech ci ześle Pan na pomoc pułki anielskie, a z ognistym Serafin mieczem niechaj poprzedza oblicze twoje.

Pan na wysokość gór niechaj poprowadzi jako jelenie nogi twoje; abyś widział oczyma obozy bisurmańskie, materią³ zwycięstwa.

Tam się przypatrzysz upstrzonym namiotom, daleko rozwleczonym, które nie tylko stolicę cesarską Wiedeń, ale i północnych rzek księżnę Dunaj szeroko otaczają.

Ono⁴ jako ognie gęsto się po przestronnych majdanach⁵ błyszczą, mnóstwem swoim przeciwiając⁶ się liczbie gwiazd na firmamencie.

Jako grzmi ziemia, i po bliskich lasach echo się rozlega, od huku nieznośnego dział do miasta zdesperowanego bijących.

Widać z wież i blanków powywieszane chorągwie; widzieć⁷ i wyciągnione⁸ oblężeńców⁹ ręce, nieodwłocznego¹⁰ żebrzących od ciebie ratunku.

Następuj szczęśliwie, wojuj mężnie, o królu; i wszelką radę twoję¹¹ niech Pan Bóg zastępów mocą swoją utwierdza.

A my rozweselimy się za wybawieniem przyjaciół z ostatniego niebezpieczeństwa; i dla Imienia pańskiego walcząc, nademdloną¹² wskrzesimy reputacją¹³.

Wypełnijże¹⁴, Panie, żądanie króla naszego i przyjmij wota¹⁵ jego; abyśmy wielbiąc Cię przyznawali, iż Pan wywyższył pomazańca swego.

I pokazał na oko, że i największym monarchom sąsiedzka przyjaźń potrzebna; i zgoda chrześciańska potędze bisurmanów wytrzymać może.

Niechajże tedy jedni w ciężkich armatą wozach, drudzy w mnóstwie bystrych koni ufają; król zaś nasz w Imieniu boskiem dokazować¹⁶ będzie.

Przed którym pohańców mnóstwo jedno od miecza polęże¹⁷: a drugich, pyszne zruciwszy zawoje, w pętach na tryumf poprowadzą.

A my sprawiedliwego Elohim, wywyższać będziem na wieki; i dziękować, że cudze zdrowie ratując, i swoje poniekąd zaszczycimy¹⁸.

Zachowajże¹⁹, Panie, przy nabytej sławie króla o wiarę wojującego i niech mu nie ujmuje tego wieńca zazdrość, który sobie łaską Twą a cnotą swoją u spółwiernych wysłużył.

Która ratowanej Europy przysługę jeżeli nienawiść przytłumić zechce, do samego nieprzyjaciela apelujemy, aby dał świadectwo cnocie.

Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi świętemu etc²⁰.

Przypisy:

1. Exaudiat te Dominus in die tribulationis (łac.) — Niech Pan cię wysłucha w dniu utrapienia; Psalm 20. [przypis edytorski]

2. Psalm 19— w dzisiejszej numeracji np. wg. Biblii Tysiąclecia: Psalm 20. [przypis edytorski]

3. materią (daw. forma) — dziś B. lp r.ż.: materię; tj. tu: przedmiot, obiekt. [przypis edytorski]

4. ono (daw.) — oto. [przypis edytorski]

5. majdan (daw.) — plac, plac targowy. [przypis edytorski]

6. przeciwiać się (daw.) — tu: przeciwstawiać się; równać się. [przypis edytorski]

7. widzieć — tu: widać; można widzieć, można spostrzec. [przypis edytorski]

8. wyciągniony (daw. forma) — dziś: wyciągnięty. [przypis edytorski]

9. oblężeniec — oblężony; mieszkaniec oblężonego miasta. [przypis edytorski]

10. nieodwłoczny (daw. forma) — dziś: niezwłoczny; natychmiastowy. [przypis edytorski]

11. twoję (daw. forma) — dziś B. lp r.ż.: twoją. [przypis edytorski]

12. nademdlony (daw.) — nadwątlony. [przypis edytorski]

13. reputacją (daw. forma) — dziś B. lp r.ż.: reputację. [przypis edytorski]

14. wypełnijże (daw.) — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że. [przypis edytorski]

15. wotum (z łac. votum: ślub złożony bogom) — przedmiot służący do ofiarowania w świątyni, ofiara dziękczynna, najczęściej w formie krzyżyka, różańca, obrazka lub figurki Matki Boskiej, ryngrafu itp. [przypis edytorski]

16. dokazować (daw.) — dokazywać; tu: dokonywać znacznych czynów. [przypis edytorski]

17. polęże (daw. forma) — dziś: polegnie. [przypis edytorski]

18. zaszczycić (daw.) — obronić; osłonić tarczą (tj. szczytem). [przypis edytorski]

19. zachowajże (daw.) — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że. [przypis edytorski]

20. etc. (łac.) — skrót od et caetera: i tak dalej, i tym podobnie. [przypis edytorski]