Psalm XXXIV

Domine ne in furore Tuo arguas me¹.

Psalm 37²

Do miłosiernego Pana w utrapieniu apelacja

Panie, nie w popędliwości Twojej strofuj mię, ani w słusznym gniewie bierz pomstę z przesądzonego winowajcy.

Znam się, żem Ci dał umyślną do urazy okazją³, z ciężkiem przewinieniem zarobił na karę.

I stąd strzały Twoje, jako w celu wszelakiej nieprawości, utchnęły we mnie; a ręka Twoja silna zmocniła⁴ się nade mną.

Nie masz zdrowia w ciele mojem dla złości moich; dopieroż uspokojenia na umyśle dla przeszłych zbrodni pamięci.

Tak strapiony i zniszczony na umyśle bolałem, najbardziej na to, żem był łaski pobudzającej niegodnym.

Atoli⁵ w nadzieję uzdrowienia rzekłem: niechajże ciało cierpi, które się w proch rozsypać musi, byle się tym cierpcem⁶ dusza jakkolwiek z długu wypłaciła.

Panie, przed Tobą jest wszelka żądość moja, a wzdychanie moje u Ciebie nie jest tajne.

Gdy bez Ciebie, Boże mój, jestem niczem, a bywszy⁷ niczem, jestem do powołania tępym i zdrewniałym do poprawy żywota.

Zamięszanego znak rozumu, gdy dobrego obierać nie umiem; a skażonej woli dowód, kiedy się złego chronić nie chcę.

I stąd przyznaję, że niegodnie żyjąc, godnie cierpię, a ustawicznie grzesząc, słuszne z grzechu karanie ponoszę.

W Tobie tedy, Panie, i w miłosierdziu Twojem wszystka nadzieja moja, że tu ukarawszy na onym świecie, przepuścisz winowajcy.

Nie racz się obruszać, Stwórco, gdy z krewkości upadamy; a chciej ratować, Zbawicielu, gdy pokornie suplikujemy⁸.

Bowiem jeżeli żałujesz mizernego człowieka upadku, a coć przeszkodzi, który wszystko możesz, żebyś się nie miał cieszyć z podźwignienia⁹ kreatury Twojej?

Nie opuszczaj mię, Panie Boże mój, i nie odstępuj, Zbawicielu, zguby bliskiego.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi świętemu. Jako była początku, tak i teraz, i zawsze, i na wieki wieków, Amen.

Przypisy:

1. Domine ne in furore Tuo arguas me (łac.) — Nie karć mnie, Panie, w Twoim gniewie; Psalm 38. [przypis edytorski]

2. Psalm 37 — w dzisiejszej numeracji np. wg. Biblii Tysiąclecia: Psalm 38. [przypis edytorski]

3. okazją (daw. forma) — dziś B. lp r.ż.: okazję. [przypis edytorski]

4. zmocnić się (daw.) — wzmocnić się. [przypis edytorski]

5. atoli (daw.) — jednak, jednakże. [przypis edytorski]

6. cierpcem — cierpieniem. [przypis edytorski]

7. bywszy (daw. forma) — dziś: będąc. [przypis edytorski]

8. suplikować (daw.) — prosić, wnosić prośbę, błagać. [przypis edytorski]

9. podźwignienie (daw. forma) — dziś: podźwignięcie; wydźwignięcie. [przypis edytorski]