Jan Kochanowski, łac.  Ioannes Cochanovius, Ioannes Kochanovius – polski poeta epoki renesansu, tłumacz, prepozyt kapituły katedralnej poznańskiej w latach 1564–1574, poeta nadworny Stefana Batorego w 1579 roku, sekretarz królewski Zygmunta Augusta i Stefana Batorego, wojski sandomierski w latach 1579–1584. Uważany jest za jednego z najwybitniejszych twórców renesansu w Europie i poetę, który najbardziej przyczynił się do rozwoju polskiego języka literackiego.

Václav Jaroslav Karel Pinkava, piszący pod pseudonimem Jan Křesadlo (ur. 9 grudnia 1926 w Pradze, zm. 13 sierpnia 1995 w Colchesterze) – czeski pisarz.

Jan Kronsztadzki, wł. Iwan Iljicz Siergijew – rosyjski duchowny prawosławny i działacz społeczny, święty Kościoła prawosławnego.

Jan Paweł Ferdynand Lam – polski powieściopisarz, satyryk, redaktor „Dziennika Polskiego”, nauczyciel.

Jan Łasicki – teolog i historyk polski urodzony prawdopodobnie w Małopolsce.

Jan Lechoń, właśc. Leszek Józef Serafinowicz herbu Pobóg – polski poeta, prozaik, krytyk literacki i teatralny, współtwórca grupy poetyckiej Skamander, autor dziennika.

Jan Wawrzyniec Legowicz – polski filozof i historyk filozofii zajmujący się przede wszystkim filozofią średniowieczną, a także starożytną.

Jan Luyken – holenderski pisarz, rytownik i ilustrator.

Jan Lydos[a] (łac. Joannes Laurentius Lydus, stgr. Ἰωάννης Λαυρέντιος ὁ Λυδός; ur. 490 w Filadelfii, zm. ok. 565) – historyk bizantyński.

Jan Maksymilian Fredro herbu Bończa, krypt.: X, – generał brygady wojsk Królestwa Kongresowego, pułkownik wojsk napoleońskich, uczestnik kampanii napoleońskich 1812-1814, członek Rady Administracyjnej i Rady Stanu Królestwa Polskiego, tłumacz, dramatopisarz, krytyk teatralny i poeta. Adiutant cara Aleksandra I, marszałek dworu królewskiego Mikołaja I Romanowa w 1830 roku, członek przybrany Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk w Warszawie w 1829 roku.