Johannes Rehmke (1848-1930) – filozof niemiecki, przedstawiciel neokantowskiej szkoły badeńskiej. Głosił poglądy pokrewne filozofii immanentnej. Praca J. Rehmkego „Świat jako postrzeżenie i pojęcie” uchodzi za jedno z głównych dzieł immanentystów. Idealizm subiektywny Rehmkego poddał krytyce Włodzimierz Lenin w swej książce Materializm a empiriokrytycyzm.

Johannes Reuchlin – niemiecki filozof, humanista, poeta i hebraista epoki renesansu.

Johannes Schlaf, ps. lit.: Bjarne P. Holmsen, Hans Bertram (ur. 21 czerwca 1862, w Querfurt, Saksonia-Anhalt, Niemcy, zm. 2 lutego 1941, tamże) – niemiecki pisarz, dramaturg, poeta i tłumacz; przedstawiciel naturalizmu.

Johannes Semper – estoński pisarz, badacz literatury, polityk, tłumacz. Autor tekstu do Hymnu Estońskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.

Johannes Sleidan, Johannes Philippi – humanista niemiecki.

Johannes Nikolaus Tetens był niemieckim myślicielem epoki oświecenia. Immanuel Kant uważał go za autorytet w dziedzinie psychologii.

Johannes Volkelt – niemiecki filozof, przedstawiciel neokantyzmu.

John Adams Jr. – amerykański politolog, dyplomata i polityk, 1. wiceprezydent (1789-1797), a następnie 2. prezydent Stanów Zjednoczonych (1797–1801), ojciec Johna Quincy’ego Adamsa, 6. prezydenta (1825-1829).

John Agard – pochodzący z Gujany Brytyjskiej poeta, autor utworów dla dzieci i dorosłych. Do roku 1977 mieszkał w Georgetown, w dzisiejszej Gujanie, obecnie mieszka w Wielkiej Brytanii. Za swoją twórczość literacką w roku 2012 otrzymał Złoty Medal Królowej.

John Ajvide Lindqvist (ur. 2 grudnia 1968 w Blackeberg w Sztokholmie) – szwedzki pisarz.