Kirk Franklin – amerykański piosenkarz, twórca muzyki gospel i CCM.

Kirkpatrick Sale – amerykański myśliciel, pisarz, i publicysta, działacz ruchu ekologicznego. Krytyk współczesnej cywilizacji przemysłowo-technicznej i jej skutków, postulujący zmniejszenie roli techniki i powrót do życia w niewielkich społecznościach. Jest zwolennikiem bioregionalizmu - uważa, że ludzkie społeczności i ich funkcjonowanie powinny być oparte na naturalnych jednostkach geograficzno-przyrodniczo-kulturowych, a nie na arbitralnym podziale administracyjnym.

Kirsten Boie – niemiecka pisarka książek dla dzieci.

Kirsza Daniłow – rosyjski artysta wędrowny, skomoroch, improwizator i zbieracz tradycji ludowych. Eponimiczny autor zbioru bylin i poezji pod tytułem "Sbornik Kirszy Daniłowa", wydanego po raz pierwszy w 1804 roku; zebrał pieśni liryczne, duchowe i historyczne; razem zbiór zawierał 71 wierszy z dołączonymi do nich często nutami.

Kisshōmaru Ueshiba – trzeci syn Morihei Ueshiby, twórcy aikido. Był dōshu aikido i przewodniczącym Aikikai aż do swojej śmierci w 1999 roku. Urodził się w Ayabe. Ukończył ekonomię na Waseda University.

Kathleen Margaret Pearson (ur. 30 kwietnia 1947 w Edmonton) – kanadyjska pisarka.

Kitarō Nishida – japoński filozof, twórca filozofii nicości absolutnej i „Szkoły z Kioto” (Kyōto-gakuha), która próbowała łączyć filozofię i religie Zachodu do przeformułowania religijnej i moralnej tradycji kulturalnej Azji Wschodniej.

Kiyohara no Motosuke (jap. 清原 元輔; ur. 908 – zm. 990) – japoński poeta okresu Heian, jeden z Trzydziestu Sześciu Mistrzów Poezji; inna wersja jego imienia to Kiyowarano.

Kjartan Poskitt - autor książek dla dzieci i młodzieży, prezenter telewizyjny. Znany głównie jako autor serii Murderous Maths , w Polsce wydawanej w ramach serii Monstrrrualna erudycja. Napisał także książki Ta porażająca Galaktyka w serii The Knowledge oraz Isaac Newton i jego jabłko w serii Sławy z krypty.

Kjeld Abell, duński dramatopisarz modernistyczny, reżyser, dekorator teatralny i baletowy, autor scenariuszy filmowych, dyrektor Tivoli w latach 1940-1949. Wprowadził do techniki scenicznej innowacje z filmu i baletu, dzięki czemu zyskał miano odnowiciela duńskiej XX-wiecznej dramaturgii.