Marcin Błażewski, Marcin Błażowski – polski pisarz, tłumacz i wydawca.

Marcin Broniewski (Broniowski) herbu Tarnawa, znany jako Martinus Bronovius de Biezdzfedea (ur. ?, zm. przed 31 marca 1593) – sekretarz Stefana Batorego, polski podróżnik, historyk, kartograf, dyplomata, kronikarz, pamiętnikarz i wydawca.

Marcin Kwiatkowski, inne formy nazwiska: Quiatkovius, Martinus Qwiatkovius de Rozicze, Quiatkowski, Marcin Qwjatkowski z Rozycz, Płachta, – polski teolog, pisarz ewangelicki, poeta, historyk, geograf i teoretyk wymowy. Działacz reformacyjny w Prusach Książęcych i tłumacz dzieł religijnych na język polski.

Marcin Luter – niemiecki doktor teologii, mnich augustiański, prezbiter katolicki, inicjator reformacji, tłumacz Biblii, współtwórca luteranizmu. Autor 95 tez, w tym potępiających praktykę sprzedaży odpustów, w których odrzucał możliwość kupienia łaski bożej.

Marcin Antoni Matuszewicz, inne formy nazwiska: Matusewicz; Matusiewicz; Matuszewic, pseud.: Jeden z obywateli litewskich – kasztelan brzeskolitewski w latach 1768–1774, sędzia ziemski brzeskolitewski w latach 1765–1768, surogator grodzki brzeskolitewski w latach 1751–1752, stolnik brzeskolitewski w latach 1746–1765, podstoli brzeskolitewski w latach 1740–1746, pisarz grodzki brzeskolitewski w latach 1738–1751, pamiętnikarz, poeta.

Marcin Mortka – polski pisarz literatury fantasy i tłumacz z języka angielskiego.

Marcin Sendecki – polski poeta, dziennikarz, krytyk literacki.

Marcin Szczygielski – polski pisarz, dziennikarz i grafik.

Marcin Jerzy Wolski – polski pisarz, dziennikarz i satyryk, były wiceprezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i były prezes oddziału warszawskiego. Od 2006 do 2007 dyrektor Programu I Polskiego Radia. Od 2016 do 2017 dyrektor TVP2.

Marcus Valerius Martialis – poeta łaciński, autor 15 ksiąg epigramatów, Rzymianin z miasta Augusta Bilbilis na terenie dzisiejszej Hiszpanii. Data urodzin i śmierci pozostaje niepewna: urodził się w latach 38–41 n.e., zmarł najpóźniej w r. 104 n.e. Jedynym źródłem do biografii Marcjalisa, poza jego własnymi epigramami, jest list Pliniusza Młodszego.