Otto Friedrich Bollnow – niemiecki pedagog i filozof.

Otto Hausner lub Otton Hausner – polski historyk sztuki, polityk, pisarz, mówca i erudyta. Poseł demokratyczny w Radzie Państwa w parlamencie austriackim, oraz na Sejm Galicyjski.

Otto Hintze – niemiecki historyk, profesor uniwersytetu berlińskiego, prekursor historii społecznej.

Jens Otto Harry Jespersen – duński językoznawca, filolog angielski i fonetyk; od 1893 profesor Uniwersytetu Kopenhaskiego. Zajmował się językoznawstwem ogólnym i metodyką nauczania języków obcych.

Otto Julius Bierbaum – niemiecki prozaik, poeta i dziennikarz.

Otto Liebmann (ur. 25 lutego 1840 w Lwówku Śląskim, zm. 14 stycznia 1912 w Jenie) – niemiecki filozof.

Otto Neurath – austriacki socjolog, ekonomista i filozof.

Ottó Tolnai – pisarz, poeta i dramaturg, przedstawiciel mniejszości węgierskiej w Wojwodinie.

Otto Eduard Leopold von Bismarck-Schönhausen – książę von Bismarck-Schönhausen, książę von Lauenburg; niemiecki polityk, mąż stanu, premier Prus, kanclerz Rzeszy zwany Żelaznym Kanclerzem. Odegrał wiodącą rolę w procesie zjednoczenia Niemiec. W polityce wewnętrznej zwolennik ewolucyjnego konserwatyzmu. Uważany jest za jednego z najwybitniejszych i najbardziej wpływowych polityków europejskich XIX wieku.

Otto von Kotzebue, ros. Отто Евстафьевич Коцебу́, Otto Jewstafjewicz Kocebu – rosyjski podróżnik i odkrywca, oficer marynarki, w latach 1815–1818 i 1822–1826 dowódca wypraw dookoła świata. Odkrywca wysp w archipelagach Tuamotu i Marshalla.