Pseudo-Dionizy Areopagita – wczesnochrześcijański autor pism teologicznych Corpus Dionysiacum, uważany za twórcę angelologii.

Pu Songling – chiński pisarz z czasów dynastii Qing.

Publiliusz Syrus – żyjący w I wieku p.n.e., wyzwoleniec, ostatni wybitny przedstawiciel teatru Republiki rzymskiej, twórca aforyzmów oraz twórca, odtwórca, a także improwizator mimów literackich na scenie.

Publius Cornelius Tacitus, czyli Tacyt – historyk rzymski, prokonsul Azji w latach 112–113.

Publiusz Nigidiusz Figulus łac. Publius Nigidius Figulus – polityk, filozof, główny przedstawiciel pitagoreizmu w Rzymie schyłku republiki. Przyjaciel Cycerona i jego stronnik w walce ze spiskiem Katyliny. Walczył również po stronie Pompejusza w wojnie domowej, brał udział w obronie Korfinum. Nie objęła go tzw. Clementia i do końca życia pozostał wrogiem Cezara.

Publiusz Papiniusz Stacjusz – poeta rzymski, urodzony w Neapolu, związany z dworem cesarza Domicjana. Utracił względy cesarza po opublikowaniu dzieła poświęconego wojnie z Germanami, po czym powrócił do Neapolu, gdzie zmarł. Zachowały się następujące utwory Stacjusza:Thebais lub Tebaida - poemat opisujący walkę synów Edypa o panowanie w Tebach Achilleis - poemat o dziejach Achillesa Silvae - zbiór wierszy o różnej tematyce, zawierający również panegiryki na cześć Domicjana.

Putu Wijaya, właśc. I Gusti Ngurah Putu Wijaya – indonezyjski pisarz. Uchodzi za jedną z najwybitniejszych postaci literackich Indonezji.

Pyrron z Elidy – filozof grecki, założyciel szkoły sceptyckiej.