Szymon An-ski, właściwie Szlojme Zajnwel Rapoport jid. ‏שלמה זײַנװל ראַפּאָפּאָרט‎ – żydowski pisarz, publicysta i badacz folkloru, piszący w języku rosyjskim i jidysz.

Szymon Askenazy – polski historyk żydowskiego pochodzenia, zajmujący się głównie stosunkami międzynarodowymi w XVIII i XIX wieku. Profesor Uniwersytetu Lwowskiego i następnie Warszawskiego. W swoich poglądach politycznych zbliżony do obozu legionowo-piłsudczykowskiego. Askenazy nigdy nie zapisał się do żadnej partii politycznej. Twórca lwowskiej szkoły historycznej nazywanej też szkołą Askenazego.

Szymon Budny – polsko-białoruski uczony i działacz reformacyjny, pastor początkowo kalwiński, następnie ariański, hebraista, biblista, tłumacz Biblii na język polski, pisarz, teolog i jeden z głównych przedstawicieli braci polskich w Wielkim Księstwie Litewskim. Pisał w języku białoruskim, po polsku i po łacinie.

Szymon Dubnow – żydowski historyk, pisarz i działacz polityczny.

Szimeon Szmuel Frug – (hebr. שמעון ) פְרוּג (פרוג ), (ros. Фруг, Семён Григорьевич) (ur. 1860 pod Chersoniem, Ukraina – zm. 1916 w Odessie) – żydowski poeta.

Szymon Ewaryst Konopacki – polski poeta i pamiętnikarz, podkomorzy, prezes Izby Cywilnej Gminy Wołyńskiej.

Szymon (Simon) Okolski herbu Rawicz, inne formy nazwiska: Fr. Simon de Camenacia – polski dominikanin, teolog, historyk i heraldyk.

Szymon Rak-Michajłowski – działacz polityczny i społeczny narodowości białoruskiej, publicysta i pedagog; delegat na I Zjazd Wszechbiałoruski; działacz polityczny Białoruskiej Republiki Ludowej (BRL), członek Rady BRL, działacz białoruskiej mniejszości narodowej w II Rzeczypospolitej, w latach 1922–1927 poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji; od 1926 roku członek Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi, w 1927 roku aresztowany przez władze polskie; od 1930 roku żył w Białoruskiej SRR, zajmując tam szereg stanowisk państwowych; skazany na obóz pracy, a następnie rozstrzelany z polecenia władz radzieckich.

Szymon Starowolski, inna forma nazwiska Starovolscius – polihistor, preceptor w domach magnackich I Rzeczypospolitej, ksiądz katolicki, kantor tarnowski, kanonik krakowski, polski historyk i pisarz polityczny epoki baroku, kaznodzieja.

Szymon Szewc – był uczniem Sokratesa i „ pracującym filozofem”. Znany jest głównie z relacji podanej w Żywotach i poglądy słynnych filozofów Diogenesa Laertiosa. Wspomniany jest również przez Plutarcha i Synezjusza; wiadomo, że uczeń Sokratesa, Fedon z Elidy, napisał dialog zatytułowany Szymon.