Dat 1. Kapitel.
1. Paulus, en Apostel JEsu Christi, dörch GOtt Sin Willn, an de Hilligen to Ephesus un Glövigen an Christus JEsus. 2. Cor. [1, 1.] Röm. [1, 7.] 1. Cor. [1, 2.]
2. Gnade wes’ mit ju un Freden vun GOtt unsen Vader un den HErrn JEsus Christus! Röm. [1, 7.] Gal. [1, 3.] 2. Pet. [1, 2.]
3. Lavt wes’ GOtt und unsen HErrn JEsus Christus Sin Vader, de uns segent hett mit allerhand geistlichen Segen in himmlische Göder, dörch Christus. 2. Cor. [1, 5.] 1. Pet. [1, 3.]
4. As He uns utwählt hett dörch densülvigen, ehr de Grund vun de Welt leggt weer, dat wi schüllt hillig wesen, un unsträflich in de Leev; Joh. [15, 16.] 2. Tim. [1, 9.]
5. Un hett uns bestimmt to Kindschaft gegen Em sülvst, dörch JEsus Christus, na dat Wolgefalln vun Sin Willen. Joh. [1, 12.]
6. To en Lof vun Sin herrlich Gnad, wodörch He uns angenehm makt hett in den, weken He leef hett; Matth. [3, 17.]
7. An weken wi hebbt de Erlösung dörch Sin Blod, nämlich de Vergevung vun de Sünd, dörch den Riekdom vun Sin Gnad. Apost. [20, 28.] Kol. [1, 14.] Ebr. [9, 12.] Röm. [9, 23.]
8. Weke uns rieklich wedderfahrn is dörch allerhand Weisheit un Klokheit.
9. Un hett uns weten laten dat Geheemnis vun Sin Willn, na Sin Wolgefalln un hett datsülvige apenbar warrn laten dörch Em, Kap. [3, 9.] Röm. [16, 25.] Kol. [1, 26.]
10. Up dat dat predigt ward, as de Tied erfüllt weer, up dat all Ding tosamen fat warn unner een Haupt in Christus, beides, wat in den Himmel un up de Eer is, dörch Em sülvst. Gal. [4, 4.]
11. Dörch weken wi ok to dat Arfdeel kamen sünd, de wi vörher bestimmt sünd, na den Sin Vörsatz, de all Ding wirken deiht na den Rath vun Sin Willen. Apost. [26, 18.]
12. Up dat wi wat sien schulln to dat Lof vun Sin Herrlichkeit, de wi tovör up Christus höpt hebbt. Gal. [3, 23.] [25.]
13. Dörch weken ji ok hört hebbt dat Wort vun de Wahrheit, ik meen dat Evangelium vun ju Seligkeit, dörch weken ji ok, as ji glövig warn, verseegelt warn sünd mit den hilligen GEist vun de Tosag, Kap. [4, 30.] 2. Cor. [1, 22.]
14. Weke is dat Handgeld vun uns’ Arf to unse Erlösung, dat wi Sin Egendom warn, to dat Lof vun Sin Herrlichkeit. 2. Cor. [1, 22.] [5, 5.]
15. Darum ok ik, nadem ik hört hef vun den Glov bi ju, an den HErrn JEsus, un vun ju Leev to alle Hilligen;
16. Hör ik nich up, för ju to danken un denk an ju in min Gebet, Röm. [1, 9.]
17. Dat unsen HErrn JEsus Christus Sin GOtt, de Vader vun de Herrlichkeit, ju gev den GEist vun de Weisheit un de Apenbarung, to Erkenntnis vun Em sülvst, Röm. [6, 4.]
18. Un klare Ogen för ju Verstand, so dat ji erkennen doht, wat dar is de Hoffnung vun ju Berop, un wat dar is de Riekdom vun Sin herrlich Arf an Sin Hilligen. 2. Cor. [4, 4.]
19. Un wat dar is de öwerswängliche Grötte vun Sin Kraft an uns, de wi gloven doht, na de Wirkung vun Sin mächtig Kraft,
20. De He wirkt hett in Christus, as He Em vun de Doden upweckt un to Sin rechte Hand in den Himmel sett hett.
21. Öwer all Fürstendömer, Gewalt, Macht, Herrschaft, un Allns, dat nennt warrn kann, nich blot in düsse Welt, sonnern ok in de tokünftige. Kol. [2, 10.]
22. Un hett alle Dinge unner Sin Föt dahn un hett Em sett to en Haupt vun de Gemeenen öwer Allns. Ps. [8, 7.] [8.] Matth. [28, 18.]
23. De dar is Sin Lief, nämlich de Füll vun dat, dat Allns in Allen erfüllen deiht. Röm. [12, 5.] 1. Cor. [12, 27.]