Dat 1. Kapitel.
1. Paulus un Silvanus un Timotheus an de Gemeen in Thessalonich, in GOtt, unsen Vader un den HErrn JEsus Christus.
2. Gnade wes’ mit ju un Freden vun GOtt unsen Vader un den HErrn JEsus Christus. 1. Cor. [1, 3.] Kol. [1, 2.]
3. Wi ward GOtt danken alltied för ju, leeve Bröder, as dat billig is. Denn ju Glov waßt stark, un de Leev vun Jedereen mank ju All nimmt to gegen eenanner;
4. Also, dat wi mit ju grot doht mank GOttes Gemeenen, vun ju Geduld un Glov in all ju Verfolgung un Bedröfnis, de ji utstaht; 2. Cor. [7, 14.]
5. Wat bewiesen deiht, dat GOtt recht richten ward, un ji würdig ward to GOtt’s Riek, um wat ji ok all düt uttostahn hebbt; Phil. [1, 28.] Luk. [21, 36.]
6. Wiel dat recht is bi GOtt, to vergelln Bedröfnis an de, de ju Bedröfnis makt.
7. Ju awer, de ji Bedröfnis utstaht, Ruh mit uns, wenn de HErr JEsus apenbart ward vun den Himmel, togliek mit de Engel vun Sin Kraft, 1. Thess. [4, 16.] 1. Pet. [4, 13.] Matth. [25, 31.]
8. Un mit Füerflammen, wenn He Sin Rache övt an de, de GOtt nich erkennt un öwer de, de nich gehorsam sünd dat Evangelium vun unsen HErrn JEsus Christus; Röm. [2, 8.]
9. De Pien utstahn ward, dat ewige Verdarven vun den HErrn Sin Angesicht un vun Sin herrliche Macht; Jes. 2, 10. 19.
10. Wenn He kamen ward, dat He herrlich erschient mit Sine Hilligen un wunderbar mit all Glövigen. Denn unse Tügnis an ju vun düssen Dag hebbt ji glovt. Kol. [3, 4.]
11. Un darum bedt wi ok to all Tied för ju, dat unse GOtt ju würdig maken deiht för ju Berop un dat He vollenden deiht all dat, wat Sin Gnad ju todacht hett un dat Wark vun de Glov in de Kraft, 1. Thess. [1, 2.]
12. Up dat an ju grot makt ward unsen HErrn JEsus Christus Sin Nam, un ji an Em, na unsen GOtt un den HErrn JEsus Christus Sin Gnad.