Dat 1. Kapitel.
1. Paulus, een vun JEsus Sin Apostel, na GOtt unsen HEiland un den HErrn JEsus Christus, de unse Hoffnung is, Sin Befehl. Apost. [9, 15.] Röm. [1, 1.] Kol. [1, 27.]
2. An Timotheus, min rechtschaffen Söhn in de Glov, Gnade, Barmhartigkeit, Fred vun GOtt, unsen Vader un unsen HErrn JEsus Christus! Tit. [1, 4.]
3. Wenn ik di vermahnt hef, dat du in Ephesus blieven schust, as ik na Macedonien trock un gewisse Lüd befehln schust, keen anner Lehr to lehrn,
4. Un nich to passen up de Fabeln un de Geslechts-Register, de keen End hebbt un Fragen upbringen doht, mehr as Beterung to GOtt in de Glov noth is. Kap. [4, 7.]
5. Denn dat Gebot sin Hauptzweck is Leev vun reinen Harten un vun guden Geweten un Glov ahn Falsch. Pred. 12, 13. Röm. [12, 9.] [10.] [13, 10.]
6. Woran wek’ dat hebbt fehln laten un hebbt sik umkehrt to unnütze Snackerie, Kap. [6, 4.] [20.]
7. Wöllt Meisters vun de Schrift wesen un verstaht nich, wat se seggt un wat se fastsetten doht. Joh. [3, 10.] 1. Tim. [6, 4.]
8. Wi weet awer, dat dat Gesetz gut is, wenn man dat recht bruken deiht, Röm. [7, 12.]
9. Un weet, dat för den Gerechten keen Gesetz geven is, sonnern för de Ungerechten un Ungehorsamen, de Gottlosen un Sünders, de Unhilligen un Ungeistlichen, de Vadermörders un Modermörders, de Mörders,
10. De Horers, un de, weke mit Jungs Schann drievt, de Minschen stehlen doht, de Lögners, de Meeneedigen, un all wat sunst noch gegen de gesunde Lehr is; 2. Mos. 21, 16.
11. Na den hilligen GOtt Sin herrliche Evangelium, dat mi anvertrut is. Kap. [6, 15.]
12. Un ik dank unsen HErrn JEsus Christus, de mi stark makt un mi för tru holn hett un in dat Amt sett hett; Apost. [9, 15.]
13. De ik vördem en Lästerer un en Verfolger un en Schimpbroder weer; awer mi is Barmhartigkeit wedderfahrn, denn ik hef dat dummer Wies’ dahn, in Unglov.
14. Unsen HErrn Sin Gnad is awer desto rieker west, togliek mit de Glov un de Leev, de in Christus JEsus is.
15. Denn dat is toverlässig un en kostbar Wort, dat Christus JEsus in de Welt kamen is, de Sünder selig to maken, mank wek’ ik de grötste bün. Matth. [18, 11.]
16. Awer darum is mi Barmhartigkeit wedderfahrn, up dat an mi besonders JEsus Christus wiesen dä all sin Geduld, to en Exempel för de, de an Em gloven un dat ewige Leven arven schüllt.
17. Awer GOtt, den ewigen König, den Unvergänglichen, den Unsichtbaren, un alleen Wiesen, wes’ Ehr un Pries in Ewigkeit! Amen.
18. Min Söhn Timotheus, ik empfehl di düt Gebot, dat na de Prophezeiungen, de öwer di makt sünd, du darna düssen guden Kampf kämpfen deihst, Kap. [6, 12.] Jud. v. [3.]
19. Un den Glov un en gud Geweten hest, wat wek’ vun sik stött un an den Glov Schipbruch leden hebbt; Kap. [3, 9.]
20. Mank wek’ Hymenäus un Alexander sünd, de ik den Satan öwergeven hef, dat se tüchtigt ward un nich mehr lästert. 2. Tim. [2, 17.] 1. Cor. [5, 5.]