Dat 1. Kapitel.
1. Düt is dat Bok vun de Geburt JEsu Christi, de dar is en Söhn Davids, en Söhn vun Abraham. Luk. [1, 32.] [3, 23.] Röm. [1, 3.]
2. Abraham tügete Isaak. Isaak tügete Jakob. Jakob tügete Juda un sin Bröder.
3. Juda tügete Pharez un Sara vun de Thamar. Pharez tügete Hezron. Hezron tügete Ram.
4. Ram tügete Aminadab. Aminadab tügete Nahasson. Nahasson tügete Salma.
5. Salma tügete Boas vun de Rahab. Boas tügete Obed vun de Ruth. Obed tügete Jesse.
6. Jesse tügete den König David. De König David tügete Salomo vun Uria sin Fru.
7. Salomo tügete Roboam. Roboam tügete Abia. Abia tügete Assa.
8. Assa tügete Josaphat. Josaphat tügete Joram. Joram tügete Osia.
9. Osia tügete Jotham. Jotham tügete Achas. Achas tügete Ezechia.
10. Ezechia tügete Manasse. Manasse tügete Amon. Amon tügete Josia.
11. Josia tügete Jechonia un sin Bröder, um de Tied vun de babylonische Gefangenschaft.
12. Na de babylonische Gefangenschaft tügete Jechonia Sealthiel. Sealthiel tügete Zorobabel.
13. Zorobabel tügete Abiud. Abiud tügete Eliachim. Eliachim tügete Asor.
14. Asor tügete Zadok. Zadok tügete Achin. Achin tügete Eliud.
15. Eliud tügete Eleasar. Eleasar tügete Matthan. Matthan tügete Jakob.
16. Jakob tügete Joseph, den Mann vun Maria, vun de is gebarn JEsus, de dar heet Christus.
17. Alle Generatschonen vun Abraham bet to David sünd veertein, vun David bet to de babylonische Gefangenschaft sünd veertein, vun de babylonische Gefangenschaft bet to Christus sünd wedder veertein Generatschonen.
18. Dat gung awer mit de Geburt Christi so to: Maria, Sin Moder, weer mit Joseph verspraken. Ehr he se nu na sin Hus hal, begeev sik dat, dat se swanger war vun den hilligen GEist. Luk. [1, 27.] [2, 5.]
19. Awer Joseph, ehr Mann, weer fromm un wull se nich in en slechten Rop bringen; dach, se awer heemlich to verlaten. 4. Mos. 5, 15.
20. As he nu noch so bi sik denken dä, süh, do erschien em en Engel vun den HErrn in den Drom, un sä: Joseph, du Söhn Davids, wes’ nich bang, Maria, din Fru, to di to nehmen, denn wat in ehr empfangen is, is vun den hilligen GEist. Luk. [1, 35.]
21. Un se ward en Söhn to Welt bringen, den schast du JEsus heeten, denn He ward Sin Volk selig maken vun ehr Sünn. Luk. [1, 31.] [2, 21.] Apost. [4, 12.] [10, 43.]
22. Dat is awer geschehn, darmit erfüllt war, wat de HErr dörch den Propheten seggt hett, de dar sprickt:
23. Süh, en Jungfer ward swanger warrn un en Söhn to Welt bringen, un se ward Sin Nam Emanuel heeten, dat heet up dütsch: GOtt mit uns. Jes. 7, 14.
24. As nu Joseph upwaken dä, dä he, wat den HErrn Sin Engel em befahln harr, un nehm sin Fru to sik.
25. Awer se leven nich as Mann un Fru tosamen, bet dat se ehrn eersten Söhn to Welt brocht harr, un he nenn Sin Nam JEsus. Luk. [2, 7.]