Dat 2. Kapitel.
1. Do JEsus gebarn weer to Bethlehem in dat jüdische Land, to König Herodes sin Tied, süh, do keemen de Wiesen ut dat Morgenland na Jerusalem un sä’n: Luk. [2, 4.] [6.] [7.]
2. Wo is de Juden ehr niegeborne König? Wi hebbt Sin Steern sehn in dat Morgenland un sünd kamen um Em antobeden. 4. Mos. 24, 17. Jes. 60, 3.
3. As dat de König Herodes hörn dä, verfehr he sik un mit em heel Jerusalem.
4. Un he leet tosamenkamen alle Hohenpresters un Schriftgelehrten mank dat Volk un forsch vun se, wo Christus schull gebarn warrn.
5. Un se sä’n em: To Bethlehem in dat jüdische Land, denn so steiht dar schreven dörch den Prophet: Mich. 5, 1. Joh. [7, 42.]
6. Un du Bethlehem in dat jüdische Land, du büst lang nich de lüttste vun de jüdischen Städte, denn ut di schall kamen de Herzog, De öwer Min Volk Israel en HErr wesen schall.
7. Do leet Herodes heemlich de Wiesen to sik kamen un forsch mit Fliet vun se, wann se den Steern sehn harrn.
8. Denn wies he se na Bethlehem un sä: Treckt hen un forscht flietig na dat Kind, un wenn ji dat findt, so seggt mi dat wedder, dat ik ok kam un dat anbeden doh.
9. As se nu den König hört harrn, trocken se hen, un süh, de Steern, den se in dat Morgenland sehn harrn, gung vör se hen, bet dat he keem un stillstunn öwer den Ort, wo dat Kind weer.
10. As se nu den Steern seegen, warn se hochvergnögt;
11. Un gungen in dat Hus un funn dat Kind mit Maria, Sin Moder, un fulln dal un beden dat an, un dän ehr Schätze up, schenkten Em Gold, Wiehrok un Myrrhen. Ps. [72, 10.] [15.] Jes. 60, 6.
12. Un GOtt befohl se in en Drom, dat se nich wedder schulln na Herodes gahn, un se trocken up en annern Weg in ehr Land.
13. As se awer wegtrocken weern, erschien de Engel vun den HErrn den Joseph in en Drom un sä: Stah up un nimm dat Kind un Sin Moder to di un flüch na Egyptenland, un bliev dar bet Ik di dat segg, denn Herodes söcht dat Kind, un will dat umbringen laten.
14. Un he stunn up un nehm dat Kind un Sin Moder to sik bi de Nacht un reis’ heemlich af na Egyptenland.
15. Un he blev dar bet na Herodes sin Dod, up dat erfüllt war, wat de HErr dörch den Prophet seggt hett, de dar sprickt: Ut Egypten hef ik Min Söhn ropen. Hos. 11, 1.
16. Do Herodes nu seeg, dat he vun de Wiesen bedragen weer, war he heel wütig un schick ut, un leet alle Kinner in Bethlehem, un an ehr ganzen Grenzen, dodmaken, de tweejährig un darunner weern, na de Tied, de he mit Fliet vun de Wiesen erfahrn harr.
17. Do is geschehn, wat seggt is vun den Prophet Jeremias, wenn he sprickt: Jer. 31, 15.
18. Up de Bargen hett man en Geschrigg hört, veel Klagen, Weenen un Hulen. Rahel ween öwer ehr Kinner un wull sik nich trösten laten, wiel se nich mehr leven.
19. Do awer Herodes dod weer, süh, do erschien de Engel vun den HErrn Joseph in en Drom in Egyptenland un sprok:
20. Stah up un nimm dat Kind un Sin Moder to di un gah hen na dat Land Israel, denn de sünd dod, de dat Kind an dat Leven wulln.
21. Un he stunn up un nehm dat Kind un Sin Moder to sik un keem in dat Land Israel.
22. Do he awer hörn dä, dat Archelaus König in dat jüdische Land weer an de Stä vun sin Vader Herodes, war he bang, darhen to gahn, un in en Drom kreeg he Befehl vun GOtt un trock na Galiläa.
23. Un dar gung he, um in en Stadt to wahn, de Nazareth heet, darmit erfüllt war, wat seggt is dörch den Prophet: He schall Nazarener heeten. Luk. [1, 26.] Jes. 11, 1. 53, 2. 3.