Dat 13. Kapitel.
1. Un seeg en Deerd ut de See stiegen, dat harr söben Köpp un tein Hörns un up sin Hörns tein Kronen, un up sin Köpp Namen vun Lästerungs. Kap. [17, 3.] [9.] Dan. 7, 7.
2. Un dat Deerd, dat ik seeg, weer as en Parder, un sin Föt as Barenföt un sin Mund as en Löw sin Mund. Un de Drak gev em sin Kraft un sin Stohl un grote Macht.
3. Un ik seeg een vun sin Köpp, as weer dat dödlich verwundt, un de dödliche Wund war heel un de ganze Eer wunner sik öwer dat Deerd, Kap. [17, 8.]
4. Un beden den Drak an, de dat Deerd de Macht gev un beden dat Deerd an un sproken: Wokeen kann sik mit dat Deerd meten? Wokeen kann darmit Krieg föhrn?
5. Un en Mund war em geven to reden grote Saken un Lästerung un war em geven, dat dat mit em duern schull tweeunveertig Maande lang. Dan. 7, 8. 11. 11, 36. Offenb. [11, 2.]
6. Un he dä sin Mund up to Lästerung gegen GOtt Sin Nam un Sin Hütt, de in den Himmel wahnen deiht.
7. Un war em geven mit de Hilligen to strieden un se unner to kriegen. Un em war geven Macht öwer alle Geslechter un Spraken un Heiden. Kap. [11, 7.] Dan. 7, 21.
8. Un All, de up de Eer wahnen dän, beden em an, de ehr Nams nich schreven sünd in dat Levensbok vun dat Lamm, dat slacht is vun de Welt ehr Anfang. Kap. [8, 13.] [12, 12.] Phil. [4, 3.]
9. Wokeen Ohrn hett, de hör to.
10. Wenn Een in dat Gefängnis föhrt, de ward in dat Gefängnis kamen, wenn Een mit dat Swerdt dod makt, de mutt mit dat Swerdt dod makt warrn. Hier is de Hilligen ehr Geduld un Glov. 1. Mos. 9, 6. Jes. 33, 1. Matth. [26, 52.] Offenb. [14, 12.]
11. Un ik seeg en anner Deerd vun de Eer upstiegen, dat harr twee Hörns, as dat Lamm un sprok as de Drak.
12. Un dat deiht Allns, wat dat anner vör em kann, un dat makt, dat de Eer un de darup wahnt, anbedt dat eerste Deerd, den sin dödliche Wund heel warn weer.
13. Un dä grote Teken, ok dat he Füer vun den Himmel falln leet vör de Minschen. Matth. [24, 24.] 2. Thess. [2, 9.]
14. Un verföhrt de, de up de Eer wahnt mit de Teken, de em geven sünd to dohn vör dat Deerd, un seggt to de, de up de Eer wahnt, dat se dat Deerd en Bild maken schüllt, dat de Wund vun dat Swerdt harr un lebendig warn weer. 5. Mos. 13, 1.
15. Un dat war em geven, dat he dat Deerd sin Bild den Geist gev, so dat den Deerd sin Bild reden dä; un dat dat maken dä, dat de nich den Deerd sin Bild anbeden dä’n, dod makt warn.
16. Un broch fardig, dat he all tosamen, Lütt un Grot, Riek un Arm, de Frien un Knechte, en Maalteken gev an ehr rechte Hand oder an ehr Vörkopp. Kap. [19, 20.]
17. So dat Nüms kopen oder verkopen kann, wenn he nich dat Deerd sin Maalteken, oder sin Nam, oder de Tall vun sin Nam hett.
18. Hier is Wiesheit. Wokeen Verstand hett, de mag öwer dat Deerd sin Tall nadenken, un dat is en Minsch sin Tall, denn sin Tall is söß hunnert un söß un sößtig. Kap. [17, 9.] [15, 2.]