Dat 2. Kapitel.
1. Du awer schast reden, as sik dat hört na de gesunde Lehr. 1. Tim. [6, 3.] 2. Tim. [1, 13.]
2. De Olen schüllt nüchtern wesen, ehrbar, züchtig, gesund in den Glov, in de Leev, in de Geduld;
3. De olen Fruens gliekerwies, dat se sik upföhrt, as dat de Hilligen tokummt, keen Lästermüler wesen, keen Wiensüpers, gude Lehrerinnen; 1. Tim. [2, 9.] [3, 11.] 1. Pet. [3, 1-5.]
4. Se schüllt de jungen Fruens lehrn, ehrbar to wesen, ehr Manns un ehr Kinner leef to hebben,
5. Se schüllt sittsam wesen, keusch, hüslich, gut, ehr Mannslüd unnerdahn, up dat GOtt Sin Wort nich verlästert ward. Eph. [5, 23.]
6. Gliekerwies schast du de jungen Mannslüd vermahnen, dat se ehrbar sünd.
7. Allerwärts awer stell di sülvst to en Vörbild vun gude Warke, mit unverfälschte Lehr, mit Ehrbarkeit, 1. Tim. [4, 12.] 1. Pet. [5, 3.]
8. Mit en gesund, unanfechtbar Wort, up dat de Wedderstrevende sik scham un keen Orsak hef, Leeges vun uns to seggen.
9. De Knechte, dat se ehr Herrschaft unnerdahn sünd, in all Ding to Gefalln levt un nich gegenan blefft, Eph. [6, 5.] Kol. [3, 22.] 1. Tim. [6, 1.] 1. Pet. [2, 18.]
10. Nicks veruntrut, sonnern ümmer rechte True bewiest, up dat se GOtt, unsen HEiland Sin Lehr in all Stück zieren doht. 1. Tim. [1, 1.] Tit. [1, 3.] Neh. 5, 9.
11. Denn GOtt Sin heilsame Gnad is för alle Minschen upgahn; Kap. [3, 4.] 1. Joh. [4, 9.]
12. Un tüchtigt uns, dat wi schüllt nalaten dat ungöttliche Wesen un de weltliche Lust, un züchtig, gerecht un gottselig leven in de Welt, Eph. [1, 4.]
13. Un töven up de selige Hoffnung un dat Erschienen vun den groten GOtt un unsen HEiland, JEsus Christus Sin Herrlichkeit,
14. De Sik Sülvst vör uns geven hett, up dat He uns erlösen dä vun all Ungerechtigkeit un Sik Sülvst rein mak en Volk to Sin Eegendom, dat ivrig weer to gude Warke. Gal. [1, 4.] [2, 20.] 1. Tim. [2, 6.] Ebr. [13, 21.]
15. So wat schast du reden un vermahnen un mit ganzen Ernst strafen. Lat di vun keen verachten. 1. Tim. [4, 12.]