Dat 3. Kapitel.
1. Du schast se erinnern, dat se de Fürsten un de Obrigkeit unnerdahn un gehorsam to all gude Warke bereit sünd, 1. Pet. [2, 13.] Eph. [2, 10.] 2. Tim. [3, 17.]
2. Nüms slecht makt, keen Stried anfangt, Sachtmödigkeit bewiest gegen alle Minschen. Gal. [6, 1.] Eph. [4, 2.] Phil. [4, 5.]
3. Denn wi weern fröher ok unklok, ungehorsam, verbiestert, de Lust un allerhand Wollust deenend, un wandelten in Bosheit un Nied un haßten uns enanner. 1. Cor. [6, 11.] Eph. [2, 2.] [4, 17.] [18.] [5, 8.]
4. Dar awer keem GOtt unsen HEiland Sin Fründlichkeit un Minschenfründlichkeit: Kap. [2, 11.] 1. Joh. [4, 9.]
5. Nich wegen de Gerechtigkeit ehr Wark, de wi dahn harrn, sonnern na Sin Barmhartigkeit mak He uns selig dörch dat Bad vun de Weddergeburt un dat Vernien dörch den hilligen GEist, Eph. [2, 8.] [9.] 2. Tim. [1, 9.]
6. Den He utgaten hett öwer uns in Hüll un Füll dörch JEsus Christus, unsen HEiland; Ezech. 36, 25. Joel. 3, 1. Joh. [7, 39.]
7. Up dat wi dörch den Sin Gnad gerecht un Arven vun dat ewige Leven sünd na de Hoffnung; Röm. [5, 1.] [8, 17.]
8. Dat is ganz gewiß wahr. Dat schast du fast lehrn, up dat de an GOtt glövig warn sünd, in en Stand vun gude Warke funnen ward. All düt is de Minschen gut un nützlich.
9. Du schast Nicks to dohn hebben mit döricht Fragen, Geslechtsregister, Kiev un Striederien in dat Gesetz, denn se sünd unnütz un dögt Nicks. 1. Tim. [4, 7.]
10. Gev di nich mit en ketzerisch Minsch af, wenn he een oder twee Mal vermahnt is, Matth. [7, 15.] 1. Cor. [5, 9.] [11.] Matth. [18, 15.]
11. Du schast weten, dat so Een verkehrt is un sündigen deiht, as een de sik sülvst verordeelt hett. 1. Tim. [6, 4.] [5.]
12. Wenn ik Artemas oder Tychicus to di hen schicken warr, so mak dat du na Nikopolis to mi kummst, denn ik hef beslaten, den Winter öwer dar to blieven. Apost. [20, 4.]
13. Zenas, den Schriftgelehrten, un Apollos, schick bald af un sorg, dat se Nicks fehln deiht. Apost. [18, 24.] 1. Cor. [1, 12.]
14. Lat awer de Unsen lehrn, dat se in den Stand vun gude Warke sik finnen lat, wa se nödig sünd, up dat se nich unfruchtbar funnen ward. Eph. [4, 28.] 1. Tim. [6, 18.] Matth. [7, 19.] Phil. [4, 17.]
15. All, de bi mi sünd, gröt’ di. Gröt All, de uns in de Glov leef hebbt. De Gnad wes’ mit ju all! Amen. Gal. [5, 6.]
Schreven vun Nikopolis in Macedonien.