Dat 3. Kapitel.
1. Öwrigens, leeve Bröder, freut ju in den HErrn! Dat ik ju ümmer datsülvige schrieven doh, verdrütt mi nich un makt ju desto gewisser. Kap. [4, 4.]
2. Nehmt ju in Acht vör de Hunn’, nehmt ju in Acht vör de slechten Arbeiders, nehmt ju in Acht vör de Tersniedung. Jes. 56, 10. 11.
3. Denn wi sünd de Besniedung, de wi GOtt in den GEist deent, un uns mit Christus JEsus grot makt un uns nich up Fleesch verlat, 5. Mos. 30, 6.
4. Ik much mennigmal ok wol mit dat Fleesch grot dohn. Wenn en Anner meent, he harr dat Recht, mit dat Fleesch grot to dohn, wa veel mehr ik, 2. Cor. [11, 18.] [22.]
5. De ik den achten Dag besneden bün, Een ut dat Volk vun Israel, vun dat Geslecht vun Benjamin, en Ebräer ut de Ebräers,
6. Un en Verfolger vun de Gemeen, na de Gerechtigkeit in dat Gesetz unsträflich west.
7. Awer wat mi Gewinn weer, dat hef ik Christus Sin wegen för Schaden rekent. Matth. [13, 44.]
8. Denn ik reken dat All för Schaden gegen de unutsprekliche Erkenntnis vun JEsus Christus, min HErrn, wegen weken ik Allns för Schaden rekent hef un acht dat för Dreck, up dat ik Christus gewinnen doh, Jes. 53, 11.
9. Un in Em funn war, dat ik nich hef min Gerechtigkeit, de ut dat Gesetz, veelmehr, de dörch de Glov an Christus kummt, ik meen de Gerechtigkeit, de vun GOtt de Gloven torekent ward; Röm. [3, 21.] [22.] [9, 30.]
10. To erkennen Em un de Kraft vun Sin Uperstahung un de Gemeenschaft mit Sin Lieden, dat ik Sin Dod ähnlich warr. Röm. [6, 3-5.] [8, 17.]
11. Up dat ik hen kamen mag to de Uperstahung vun de Doden.
12. Nich as ob ik dat all fat kregen harr, oder all vullkamen weer, ik jag awer darachter her, dat ik dat fat krieg, nadem Christus JEsus mi fat kregen hett. 1. Tim. [6, 12.] Jes. 8, 11. Joh. [6, 44.] Kap. 12, 32.
13. Min Bröder, ik glov dat sülvst nich, dat ik dat all hef. Een awer segg ik: Ik verget, wat dar achter is un streck mi an dat, wat vör is;
14. Un jag na dat Maal to, dat Kleenod, dat GOtt in Sin himmlische Beropung in Christus JEsus vörholn deiht. 1. Cor. [9, 24.] 1. Tim. [6, 12.]
15. So Veel as nu vun uns vullkamen sünd, de lat son Sinn hebben, un wenn ji sunst noch up wat holn doht, dat lat GOtt ju apenbaren; 1. Cor. [2, 6.]
16. Doch na dat, wat wi all fat kregen hebbt, gaht wieder. Kap. [1, 27.] [2, 2.] Röm. [12, 16.] [15, 5.] 1. Cor. [1, 10.] 1. Pet. [3, 8.]
17. Folgt mi, leeve Bröder, un seht up de, de so wandelt, up dat ji uns to en Vörbild hebbt.
18. Denn Veele wandelt, vun de ik ju oft seggt hef, nu awer mutt ik mit Thranen seggen, se sünd Fiende vun Christus Sin Krüz;
19. Ehr End ward de Verdammnis wesen, de de Buk ehr GOtt is, un ehr Ehr ward to Schann, denn se denkt blot an dat, wat irdisch is. 2. Cor. [11, 15.] Ps. [17, 14.] Röm. [16, 18.]
20. Unse Börgerrecht awer is in den Himmel, vun wo wi ok tövt up den HEiland JEsus Christus, den HErrn, Eph. [2, 6.] Ebr. [13, 14.]
21. De unsen vergänglichen Lief verklären ward, up dat desülvige liek ward Sin verklärten Lief na de Kraft, womit He alle Ding Sik unnerdahn maken kann. 1. Cor. [15, 43.] [49.] [53.]