Dat 4. Kapitel.
1. Darum, dewiel wi so en Amt hebbt, nadem uns Barmhartigkeit wedderfahrn is, so ward wi nich möd; Kap. [3, 6.] 1. Cor. [7, 25.]
2. Sonnern meed ok heemlich Schand un gaht nich mit Schalkheit um, fälscht ok nich GOtt Sin Wort, sonnern dörch Apenbarung vun de Wahrheit bewiest wi uns gegen alle Minschen ehr Geweten vör GOtt. 1. Thess. [2, 5.]
3. Is nu uns’ Evangelium todeckt, so is dat in de, de verlarn ward, todeckt. 1. Cor. [1, 18.]
4. Bi weke düsse Welt ehr GOtt de Unglövigen ehr Sinn verblendt hett, dat se nich seht dat helle Licht vun dat Evangelium vun Christus Sin Klarheit, weke is GOtt Sin Ebenbild. Ebr. [1, 3.]
5. Denn wi predigt nich uns sülvst, sonnern JEsus Christus, dat He de HErr is, wi awer ju Knechts, um JEsu willn. Kap. [1, 24.]
6. Denn GOtt, de dat Licht ut de Düsternis herutschienen let, de hett en hellen Schien in uns’ Harten geven, up dat dörch uns de Kenntnis vun GOtt Sin Klarheit in JEsus Christus lüchten doh. 1. Mos. 1, 3. 2. Pet. [1, 19.]
7. Wi hebbt awer so en Schatz in Steen-Fät, up dat de unutsprekliche Kraft ut GOtt sien schall, un nich vun uns. Kap. [5, 1.]
8. Wi hebbt öwerall Bedrängnis, awer wi fürcht uns nich. Uns is bang, awer wi verzagt nich. Kap. [1, 8.] [7, 5.]
9. Wi hebbt Verfolgung, awer wi ward nich verlaten. Wi ward dal drückt, awer wi kamt nich um. Ps. [37, 24.] [33.]
10. Un dregt nu alltied den HErrn JEsus Sin Starven an unsen Lief, up dat ok den HErrn Sin Leven an unsen Lief apenbar ward. Röm. [8, 17.]
11. Denn wi, de wi leven doht, ward ümmerto in den Dod geven, um JEsus willn, up dat ok JEsus Sin Leven apenbar ward an uns’ starvlich Fleesch. Ps. [44, 23.]
12. Darum is nu de Dod mächtig in uns, awer dat Leven in ju. 1. Cor. [4, 9.]
13. Wiel wi awer densülvigen GEist un den Gloven hebbt (as schreven steiht: Ik glov, darum red ik) so glovt wi ok, darum so red wi ok, Ps. [116, 10.]
14. Un weet, dat de, de den HErrn JEsus hett upweckt, uns ok upwecken ward dörch JEsus un ward uns vör Sik kamen laten, tosamen mit ju. Apost. [3, 15.]
15. Denn all düt geschüt wegen ju, up dat de unutsprekliche Gnad dörch dat Dankseggen vun Veele GOtt rieklich priesen deiht. Röm. [5, 15.]
16. Darum ward wi nich möd, sonnern wenn ok uns’ utwendig Minsch vergahn deiht, so ward doch de inwendige vun Dag to Dag verniet. 1. Pet. [4, 1.] Eph. [3, 16.]
17. Denn unse Bedröfnis, de vergänglich un licht is, schafft en ewige un öwer alle Maten wichtige Herrlichkeit, Röm. [8, 18.]
18. För uns, de wi nich seht up dat Sichtbare, sonnern up dat Unsichtbare. Denn wat sichtbar is, is vergänglich, wat awer unsichtbar is, dat is ewig. Röm. [8, 24.] [25.]