Dat 4. Kapitel.
1. Ji Herren, wat recht un billig is, dat bewiest de Knechte un weet, dat ji ok en Herrn in den Himmel hebbt. 3. Mos. 25, 43. 53. Eph. [6, 9.]
2. Holt an mit Gebet un wakt in datsülvige mit Dankseggung; 1. Thess. [5, 17.]
3. Un bedt togliek ok för uns, up dat GOtt uns de Döhr för dat Wort upmaken deiht, to reden dat Geheemnis vun Christus, warum ik ok bunnen bün, Röm. [15, 30.] Eph. [6, 19.] 2. Thess. [3, 1.] Eph. [3, 4.]
4. Up dat ik datsülvige apenbaren doh, woans ik reden schall.
5. Wandelt klok gegen de, de buten sünd un schickt ju in de Tied. Eph. [5, 15.] [16.]
6. Ju Red schall ümmer leevlich wesen un mit Solt würzt, so dat ji weten doht, woans ji Jedereen antworten schüllt. Mark. [9, 50.]
7. Wa dat mit mi steiht, ward Tychicus ju vertelln, de leeve Broder, un true Deener un Mitknecht in den HErrn;
8. Den ik darum to ju hen schickt hef, dat he erfahr, wa ju dat geiht, un up dat he ju Harten vermahn, Eph. [6, 22.]
9. Samt Onesimus, den truen un leeven Broder, de Een vun ju is. Allns, wa dat hier utsüht, ward se ju kund dohn.
10. Aristarchus gröt’ ju, min Mitgefangen, un Markus, Barnabas sin Vetter, öwer den ji Updräg kregen hebbt. (Wenn he na ju hen kummt, so nehmt em up.) Apost. [19, 29.]
11. Un Jesus, de Just heet, de ut de Besniedung sünd. Düsse All sünd min Helpmaaten an GOttes Riek, de mi en Trost warn sünd. Apost. [11, 2.]
12. Epaphras gröt’ ju, de Een vun ju is, Christus Sin Knecht, un ümmer för ju ringen deiht mit Gebet, up dat ji bestaht vullkamen un ganz mit GOttes Willen erfüllt ward. Kap. [1, 7.]
13. Ik gev em dat Tügnis, dat he grote Möh bewiest wegen ju un de in Laodicea un Hierapolis.
14. Lukas, de Doktor, den ik leef hef, un Demas gröt’ ju.
15. Gröt’ de Bröder in Laodicea un den Nymphas, un de Gemeen in sin Hus. Röm. [16, 5.]
16. Un wenn de Breef bi ju lesen is, so schafft, dat he ok in de Gemeen to Laodicea lest ward un dat ji de vun Laodicea to lesen kriegt. 1. Thess. [5, 27.]
17. Un seggt den Archippus: Süh up dat Amt, dat du kregen hest in den HErrn, dat du datsülvige utrichten deihst.
18. Min Gröten mit min Paulus-Hand. Denkt an mine Keden. De Gnad wes’ mit ju! Amen. 1. Cor. [16, 21.]
Schreven vun Rom dörch Tychicus un Onesimus.