Dat 3. Kapitel.
1. Sünd ji nu mit Christus uperstahn, so sökt, wat dar baben is, wa Christus is un to GOtt Sin rechte Hand sitten deiht. Kap. [2, 12.] Röm. [6, 5.]
2. Strevt na dat, wat dar baben is, nich na dat, wat up de Eer is. Matth. [6, 33.]
3. Denn ji sünd storven un ju Leven is verborgen mit Christus in GOtt. Röm. [6, 2.]
4. Wenn awer Christus, ju Leven, Sik apenbarn ward, denn ward ji apenbar warrn mit Em in de Herrlichkeit. Phil. [1, 21.] 1. Cor. [15, 43.]
5. So makt nu ju Lidmaten dod, de up de Eer sünd, Horeri, Unreinigkeit, schändliche Brunst, böse Lust un den Giez, de Afgötteri is; Röm. [8, 13.] Eph. [5, 3.]
6. Wegen weke GOttes Torn öwer den Unglov sin Kinner kamen deiht. Eph. [5, 6.]
7. In weken ok ji insmal wandelt hebbt as ji darin leven dän. Röm. [6, 19.]
8. Nu awer leggt Allns vun ju af: den Torn, Grimm, Bosheit, Lästerung, schandbare Wör’ ut ju Mund. Röm. [6, 13.] Eph. [4, 22.] [31.] Ebr. [12, 1.] Ps. [37, 8.]
9. Leegt nich unner eenanner, treckt den olen Minschen mit sin Warke ut; Zach. 8, 16. Eph. [4, 25.]
10. Un treckt den nien an, de dar verniet ward to de Erkenntnis, na dat Ebenbild vun den, de em schapen hett; Eph. [4, 24.] 1. Mos. 1, 27.
11. Wa nich is: Grieche, Jud, Besniedung, Vörhut, Nichtgrieche, Scythe, Knecht, Frie, sonnern Allns un in Alln Christus. Röm. [10, 12.] 1. Cor. [7, 21.] [22.]
12. So treckt nu an, as GOtt Sin Uterwählte, Hillige un Leevste: hartlig Erbarmen, Fründlichkeit, Demoth, Sachtmoth; Geduld; Eph. [4, 24.] [32.]
13. Un verdrägt ju mit eenanner, un vergevt ju de een den annern, wenn jemand Klag gegen den annern hett, gliek as Christus ju vergeven hett, so ok ji. Matth. [6, 14.] Eph. [4, 2.]
14. Öwerall awer treckt de Leev an, de dat Band vun de Vullkamenheit is. Joh. [13, 34.]
15. Un de Freden vun GOtt regeer in ju Harten, to den ji ok beropen sünd in Een Lief, un west dankbar. Phil. [4, 7.] Kol. [2, 7.]
16. Lat Christus Sin Wort rieklich mank ju wahnen, in all Wiesheit; lehrt un vermahnt ju sülvst mit Psalmen un Lovgesäng, un geistliche, leevliche Leeder, un singt den HErrn in ju Harten. 1. Cor. [1, 5.] Eph. [5, 19.]
17. Un Allns, wat ji doht mit Wör’ un mit Warke, dat doht Allns in den HErrn JEsus Sin Nam un dankt GOtt un den Vader dörch Em. 1. Cor. [10, 31.]
18. Ji Fruens, west unnerdahn ju Männer, as sik dat schicken deiht. Eph. [5, 22.]
19. Ji Männer, hebbt ju Fruens leef, un west nich bitter gegen se. Eph. [5, 25.] 1. Pet. [3, 7.]
20. Ji Kinner, west de Öllern gehorsam in all Ding, denn so wat süht de HErr geern. Eph. [6, 1.]
21. Ji Vaders, makt ju Kinner nich falsch, up dat se nich mothlos ward. Eph. [6, 4.]
22. Ji Knecht, west gehorsam in all Ding ju irdische Herrn, nich mit Deenst vör de Ogen, um de Minschen to gefalln, sonnern mit Hartenseenfolt un mit Gottesfurcht. Eph. [6, 5.]
23. Allns, wat ji doht, dat doht vun Harten, as för den HErrn un nich för Minschen; Eph. [6, 7.]
24. Un denkt daran, dat ji vun den HErrn den Lohn vun dat Arv kriegen ward, denn ji deent den HErrn Christus. 1. Cor. [7, 22.]
25. Wokeen awer Unrecht deiht, de ward kriegen, wat he Unrechts dahn hett un dar ward nich up de Person sehn. Apost. [10, 34.]