Dat 4. Kapitel.
1. Darna seeg ik hen, un süh, en Döhr war upmakt in den Himmel, un de eerste Stimm, de ik hört harr mit mi reden as en Basun, de sprok: Stieg herup, Ik will di sehn laten, wat naher geschehn schall. Kap. [1, 10.]
2. Un gliek darup weer ik entzückt in’n Geist. Un süh, de setten en Stohl in’n Himmel hen un up den Stohl seet Een.
3. Un de darup sitten dä, seeg ut, as de Steen Jaspis und Sardis; un en Regenbagen weer um de Stohl, de seeg ut as en Smaragd. Ezech. 1, 26.
4. Un rund um de Stohl weern veer un twintig Stöhl; un up de Stöhl seeten veer un twintig Öllste, de harrn witte Kleeder an un op ehr Köpp golden Kronen. Kap. [11, 16.]
5. Un vun den Stohl gungen Blitz, Dunner un Stimmen ut; un söben Fackeln mit Füer brennten vör den Stohl, weke sünd GOtt Sin söben Geister. Kap. [11, 19.] Zach. 1, 24.
6. Un vör den Stohl weer en See vun Glas as Krystall, un merrn in den Stohl un um den Stohl rum veer Deerder, vull vun Ogen, vör un achter. Kap. [15, 2.]
7. Un dat eerste Deerd seeg ut as en Löw, un dat anner seeg ut as en Kalf, un dat drüdd’ harr en Gesicht as en Minsch, un dat veerte Deerd weer as en Adler. Ezech. 1, 10.
8. Un jede vun de veer Deerder harr söß Flünken um un weern na binnen to vull Ogen un harrn keen Ruh Dag un Nacht un sproken: Hillig, hillig, hillig is GOtt, de HErr, de Allmächtige, de dar weer, de dar is un de kamen deiht. Jes. 6, 3.
9. Un as de Deerder geven Pries un Ehr un Dank den, de up den Stohl sitten dä, de dar levt vun Ewigkeit to Ewigkeit,
10. Fullen de veer un twintig Öllsten vör den, de up den Stohl sitten dä, dal un beden den an, de leven deiht vun Ewigkeit to Ewigkeit un smeten ehr Kronen vör den Stohl un sproken: Kap. [5, 14.]
11. HErr, Du büst werth, to nehmen Pries, Ehr un Kraft, denn Du hest all Ding makt un dörch Din Willen hebbt se dat Wesen un sünd makt.