Dat 3. Kapitel.
1. Un an den Engel vun de Gemeen in Sardes schast du schrieven: Dat seggt, de GOtt Sin Geister hett un de söben Steerns: Ik kenn dine Warke, denn du hest den Namen, dat du leven deihst un büst dod. Kap. [1, 16.]
2. Paß up un mak dat Anner stark, dat starven will, denn ik hef dine Warke nich so funn’, as se sien schüllt vör GOtt. v. [19.]
3. So bedenk nu, woans du dat kregen un hört hest un hol dat un doh Buß. Wenn du nich waken deihst, warr ik öwer di kamen, as en Deef un du warrst nich weten, to weke Stunn ik öwer di kamen warr. 1. Thess. [5, 2.]
4. Du hest ok wenig Namen in Sardes, de ehr Kleeder nich smutzig makt hebbt; un de ward mit mi wandeln in witte Kleeder, denn se sünd dat werth.
5. Wokeen öwerwinden deiht, den schüllt witte Kleeder antrocken warrn un ik warr sin Namen nich utdohn in dat Levensbok, un ik will sin Namen bekennen vör min Vader un sin Engels. Phil. [4, 3.]
6. Wokeen Ohren hett, de hör, wat de GEist to de Gemeenen seggt.
7. Un an den Engel vun de Gemeen in Philadelphia schast du schrieven: Dat seggt de Hillige, de Wahrhaftige, de David sin Slötel hett, de upmakt, un Nüms ward tosluten, de toslutt, un Nüms ward upmaken. Hiob. 12, 14. Jes. 22, 22.
8. Ik kenn din Wark. Süh, ik hef en Döhr för di apen makt un Nüms kann se tosluten, denn du hest man wenig Kraft un hest min Wort beholn un hest min Namen nich verleugnet. Kap. [2, 2.] [9.] 1. Thess. [1, 3.]
9. Süh, ik ward kamen laten ut Satan sin Schol, de dar seggen doht, dat se Juden sünd, un sünd dat nich, sonnern leegt. Süh, ik will maken, dat se kamen schüllt un anbeden to din Föt, un erkennen, dat ik di leef hatt hef. Kap. [2, 9.]
10. Dewiel du hest beholn dat Wort vun min Geduld, will ik di ok bewahren vör de Stund vun de Versökung, de kamen ward öwer den ganzen Welt-Kreis, to versöken, de up Erd wahnen doht.
11. Süh, ik kam bald. Hol fast, wat du hest, dat Nüms din Kron wegnehmen deiht. Kap. [1, 3.] [2, 5.]
12. Wokeen öwerwindt, den will ik maken to en Pieler in min GOtt Sin Tempel un he schall nich mehr rut gahn. Un ik will up em schrieven min GOtt Sin Namen, un den Namen vun dat nie Jerusalem, min GOtt Sin Stadt, de vun den Himmel dal kummt, vun min GOtt, un min Namen, den nien. Kap. [2, 7.] [11.] [17.] [14, 1.]
13. Wokeen Ohren hett, de hör, wat de GEist to de Gemeenen seggt.
14. Un an den Engel vun de Gemeen to Laodicea schast du schrieven: Dat seggt de, de Amen is, true un wahrhaftige Tüg’, de Anfang vun GOtt Sin Creatur.
15. Ik kenn din Warke, dat du weder kolt noch warm büst. Ik wull, du weerst kolt oder warm! Kap. [2, 2.] [9.]
16. Wiel du awer luwarm büst, un nich kolt oder warm, warr Ik di utspien ut Min Mund.
17. Du sprickst: Ik bün riek un hef Allns full up, un bruk Nicks, un du weest nich, dat du büst elend un erbärmlich, arm, blind un nakend. Hos. 12, 9. 1. Cor. [4, 8.]
18. Ik ra’ di, kop Gold vun Mi, dat dörch dat Füer dörchglöht is, dat du riek warrst; un witte Kleeder, dat du wat antotrecken hest un nich apenbar ward de Schand vun din Naktheit, un salv din Ogen mit Ogensalv, dat du sehn kannst. 1. Pet. [1, 7.] Offenb. [17, 15.]
19. Weke Ik leef hef, de straf un tüchtig ik. So wes’ nu flietig un doh Buß. Hiob. 5, 17. Spr. 3, 12. Sir. 2, 1. 1. Cor. [11, 32.] Ebr. [12, 6.]
20. Süh, Ik stah vör de Döhr un klopp an. Wokeen Min Stimm hörn ward un de Döhr apen makt, to den will Ik ringahn, un dat Abendmahl mit em holn un he mit Mi. Hohel. 5, 2. Luk. [12, 36.] Joh. [14, 23.]
21. Wokeen öwerwinden deiht, den will Ik geven, mit Mi up Min Stohl to sitten; gliek as Ik öwerwunden hef un seten hef mit Min Vader up Sin Stohl. Matth. [19, 28.]
22. Wokeen Ohren hett, de hör, wat de GEist to de Gemeenen seggt.